DE G A V I A L E N. 



G A V I A L I S. 



De Gavialen zijn niet slechts kemieliik aan hun 

 zeer- landen en smallen snuit. inaaT- vDoinaniehjic 

 ook (looidien alle tanden hunner ondeikaak en chis 

 onk (Ie twee voorste fjroote tanden, hij het sluiten 

 van den bek, buiten den rand der bovenkaak te 

 vallen komen. De heide eenipe bekende soorten van 

 Gavialen zijn, de eene tot de Ganjres-rivier, met zijne 

 bijstroomen, de tweede tot de groote rivieren van 

 zuidelijk Borneo beperkt. Zij worden even groot als 

 de eigenlijke krokodillen, zijn ecliter veel slanker van 

 gestalte dan deze en de kaaimans, schijnen niet aan 

 de monden der rivieren te komen, voeden zich 

 voornamelijk met visschen, en schijnen voor den 

 niensch zelden gevaarlijk te zijn. Zij maken, onder 

 hoomen, uit gras en bladeren, een groot kegelvormig 

 nest, waarin het wijfje de eijeren legt, die, gelijk 

 in alle zoodanige gevallen plaats heeft, door de warmte, 

 ontstaan door gisting, zonder toedoen der ouders 

 uitgebroed worden. 



De Gnviaal ron dvv Gavpes, Gnrialis Gantjcticim, 

 heeft van beide soorten den langsten en smalsten snuit, 

 en die is bovendien, aan het vooreinde, van eene 

 groote vleezige aanzwelling voorzien, welke door de 

 neusgaten dooi'boord wordt. Dit dier schijnt zich 



uitsluitend met vis.schen te voeden, en wordt niet 

 door de men.schen gevreesd. 



De Gaviaol van Borneo, Gnvialis Schlerielii, heeft den 

 snuit minder versmald dan de Gaviaal van den 

 Ganges, en nadert de eigenlijke krokodillen door zijne 

 veel langere, tot aan de tussclienkaaksbeendei-en 

 reikende neusbeenderen. Overigens is hij in alle 

 opzigten een ware Gaviaal. Sal. Muller, de ontdekker 

 van dit merkwaardige dier, merkt, omtrent zijne 

 levenswijze, het volgende o^. Deze Gaviaal wordt 

 door de Malcijers op Borneo Boeaja Sapit en door 

 de Bejadjoe-Dajakkers Bedjai Sampit genoemd. Hij 

 is in de binnenlanden van dit groote eiland vrij 

 menigvuldig en bewoont aldaar bij voorkeur de stille 

 eenzame nieren. Van daar bezoekt hij somwijlen de 

 zacht vlietende zijrivieren, en de met zwart, stinkend 

 water voorziene kreken en moerassen; zeldzaam ecliter 

 begeeft hij zich in de grootere stroomen waar het 

 water veel drift heeft. Zijn voedsel bestaat uit viscli, 

 waranen, watervogels, apen en andere viervoetige 

 dieren. Voor den mensch is deze soort veel minder 

 gevaarlijk dan de Cr. biporcatus, en zijne stompkoppige 

 bijsoort. 



In de maand Se|itomher IS.36, vonden wij bij het 

 meer Lamoeda. in het zuidelijk gedeelte van Boineo, 

 een nest met 20 eijeren van den Gav. Schlegelii. 

 Het lag in het bosch , omtrent 10 passen van 



rwyd 



tea 



p:'%;-f^ 



0^ - '" 



De Gariaal ron L'onieo. Gaviali-s Sc/i/ei/i-lii. en zijn nest. 



