vermits zij somtijds nagenoeg anderhalven voet lengte 

 bereikt. Zij is bovendien merkwaardig, doordien 

 haar geheele ligchaam, langs zijne zijden, met groote 

 huidfranjes versierd is. 



Een ander ondergeslacht, dat der Bi.AuviNOF.rs, 

 Phyllodactylus, bevat de soorten, die aan eiken 

 vinger, van voren, twee gladde schijven zonder 

 blaadjes hebhen. Hiertoe behoort Plnjllodactyhis 

 Lesueuri, uit Australië. 



Bij de ScHiJFViNGERS, SpH.^rnion.ACTVLrs, zijn de 

 teenen van voren, slechts van een, eveneens geheel glad, 

 schijfje voorzien, en dus gelijk aan lietgeen men bij 

 de boomkikvorschen waarneemt. Het zijn zeer 

 kleine soorten uit het heete Amerika, onder welke 

 de meest bekende SpJiaerio dactylus spnlator, van de 

 Antillische eilanden, is. 



Bij nog andere soorten, de N.\AKTvrxGERS, 

 GYMNOnACTYLUs, zijn de teenen in het geheel niet 

 verbreed, maar op hunne onderzijde niettemin van 



dwai'se blaadjes voorzien. F.ene ilezer, Gymvodnc/yhis 

 mnrmoralnu. bewoont de Soendaeilanden. In Australii' 

 heeft men eene soort, Gymnodacfylus pliiiUiiriia , die 

 door haren sterk afgeplatten, hartvorniigcn st;i.nt. in 

 het oog valt. Bij Gijmnodaclybix Miliusu. i'viMiim'ms 

 uit Australië, is de staart smaller, maar dikker. 



DeKAMviNGKRS, STENonACTYi.us, hebben eveneens 



geene verbreede vingers, maar deze zijn van omleren, 



ter weerszijde, met eene rij, tot stekelijcs vn Icngile 



schubben bekleed. Zij worden in snniiiiiL;c stickcn 



van .\fi'ika en Azië, op zandgronden aaii^iiMioUcn. 



De gewone soort, StenodurUjliis yidtalu^, limvooiit 



Noord-.\frika. Eene andere soort, Sli'nodnchjbia 



icincus, is ten eenen male van alle overige 



Gekko's onderscheiden, door de zeer groote, elkaar 



I dakpansgevvijze overdekkende schubben, waaimede 



I haar romp en staart bedekt zijn. Dit zonderlinge 



; dier bewoont de zandige oevers der Ili-rivier, ten 



oosten van Turkestan. 



DE AGAMA-SAURERS. 



Deze fliinilie bevat een zeer groot getal van soorten, 

 welke in het algemeen de volgende kenmerken 

 aanbieden. Zij hebben allen vier poolen met 

 volkomen ontwikkelde en van nagels voorziene teenen, 

 die, op eene uitzondering na, steeds ten getale van vijf 

 aan eiken poot zijn; haar staart is min of meer verlengd; 

 haar kop veelal hoog en hoekig, en met schubben 

 of onregelmatige schildjes bedekt; de keelhuid is bij 

 velen tot een zoogenaamden keelzak verlengd ; de 

 oogen zijn van volkomene oogleden voorzien; hare 

 tong is vleezig als bij de Gekko's; en de achterste 

 tanden zijn dikwerf in drie kwabbetjes verdeeld. 



De Agama-Saurers worden slechts in de heete en 

 w.arme luchtstreken aangetroiïen. Het tandenstelsel 

 dezer soorten biedt, volgens liare verdeeling in de 

 Nieuwe of de Oude Wereld, eigenaardige ver.schijnselen 

 aan. Bij de soorten van Amerika zijn namelijk alle j 

 tanden aan de binnenzijde der kaken vastgehecht | 

 en gelijkvormig, en er zijn ook bovendien dikwijls 

 tanden in het gehemelte aanwezig. Bij de soorten 

 der Oude Wereld is het gehemelte nooit met tanden : 

 gewapend, en de tanden der kaken vertoonen zich 

 onder drieërlei vorm, te weten onder die van 

 snijtanden, hoektanden en kiezen, en zij zijn mei 

 den rand der kiezen, waarop zij zitten, tot een 

 geheel versmolten. 



Men kan de Agama-Saurers onder de volgende 

 hoofd-familiën of geslachten verdeelen, te weten die 

 der Land-Agama"s, der Boom-Agama's, der Basili.sken, 

 der Legoeanen, der Anolis, der Draken en Kanieleoii's. 



DE LAND- AG AM A'S. 



A G A M A. 



De Agama's, die o|i den grond leven, heblien 

 eene min of meer ineengedrongene gestalte; haar 

 staart is van middelmatige lengte of zelfs tamelijk 

 koit en somtijlis met stekelachtige schilden bezet; 

 haar keelzak is klein, en men ontwaart op den rug 

 zelden een zoogenaamd van schubben gevoinul 

 kam. en, indien er een aanwezig is, blijft hij zeer 

 klein. Zij houden zich, veelal in opene streken, en 

 wel op den grond op. en sommigen verschuilen zich 

 in aardholen. Do meesten voeden zich met insekten, 

 enkelen echter ook met gras. 



Men kan liaar, volgens hare geographische 

 verspreiding en de hiermede overeenkomende 

 bovenvermelde afwijkingen in het tandenstelsel, onder 

 de twee volgende hoofdafdeeliiicren brengen. 



DE LAND-AGAMA'S DER OUDE WERELD. 



In Westelijk Australië heeft men eene soort, Moloch 

 horridns genoemd, wier ligchaam gewajieiul is met 

 talrijke zeer groote, doornachtige stekels, waarvan 

 er een boven elk oog uitsteekt. Zij bereikt eenen voet 

 lengte en is geelbruin met groote roodbruine vlekken. 



Andere soorten zijn buitengewoon stevig van 

 maaksel, en voornamelijk gekenmerkt door haren 

 zeer dikken staart, die van gordels voorzien en met 



