te min, ilat zicli ;i;ui deze dieren eene, ofsciiaon in 

 allerlei opzitten afwijkemle sooit uit Mejico aansluit. 

 Zij zijn in de Oude Wereld over geheel Afrika, 

 liet geheele Zuidelijke Azié tot de Pliilippijnsche 

 eilanden, en over Australië verspreid. De eenen 

 houden zich in laag gelegene streken, in de nabijheid 

 van het water op, terwijl eenige anderen woeste, 

 drooge streken bewonen, waar zij diivwijls in aardholen 

 iiuisvesten. Laatstgenoemde vertoonen als het ware 

 de geelachtig biuine kleur der woestijn. Eindelijk 

 lieet't men ook eene gioene soort, en deze houdt 

 zich bij voorkeur op boomen op. De Waranen zijn 

 zeer vlug in Ininne bewegingen, en velen zwemmen 

 en duiken zeer goed. Zij gaan bij dag op roof 

 uit. Hun voedsel beslaat uit allerlei kleine 

 zoogdieren, uit vogels, kruipende dieren en vis.schen. 

 Men geeft hun in de Koloniën veelal den naam van 

 ))Legoeaan," en bij de natuurkundigen zijn zij ook 

 onder die van «Monitor" en sTupinambis" bekend. 

 De soorten, die zich bij voorkeur in de nabijheid 

 van het water ophouden, hebben eenen steik zijde- 

 lings zamenged rukten staait, die op zijne bovenlijn 

 van eenen dubbelen kiel voorzien is, en hare tanden 

 zijn zijdelings zaniengediukt. Eene der gewoonste, die 

 tot acht voet lengte bereikt, is Faranus liiviltatus, 

 7a^ bewoont de Soonda-eilanden en Celebes, en is van 

 boven bruin niet vele gele vlekjes en stipjes. De 

 heer S. Muller lieeft de volgende waarueiningen 

 medegedeeld omtrent de levenswijze dezer soort, 

 daarbij opmerkende, dat de oveiige bij het water 

 levende soorten liieronitrent geene verscheidenheden 

 aanbieden. ))Dit groote dier is, vooral op de drie 

 groote Soenda-eilanden zeer gemeen, en men vindt 

 het allerwegen in cenigzins wilde streken, met 

 uitzondeiing echter van de hoogere gedeelten der 

 groote bergen, en over liet geheel van de groote 

 bergbosschen, welke het zelden tot verblijfkiest. Bij 

 voorkeur houdt het zich inde meer bewoonde gedeelten 

 van het land, en wel het liefst in de nabijheid van 

 het water, het moge zoet of zout, en in zulke streken 

 o|), die met wild struikgewas begroeid zijn, waarin 

 het evenzeer eene geschikte hinderlaag als, bij ver- 

 volging, eene veilige schuilplaats vindt. Deze Waraan 

 is waakzaam, schuw en behendig in de vlugt Zijn 

 loop is eenigzins waggelende. Ontbreekt liem op 

 het land de gelegenheid, zich aan liet oog van eenen 

 naderenden vijand te ontrekken, en vindt hij eene 

 rivier, een meer, moeras of zoetwaterpias in zijne 

 nabijheid, dan rigt hij zijnen loop dadelijk derwaai ts, 

 stort zich in den vloed of de dras en verdwijnt. 

 Minder gaarne werpt hij zich in zeewater, hetwelk 

 alleen in den hoogslen nood zijne toevlugt schijnt 

 te zijn. Hij zwemt en duikt zeer goeden, daarbij 

 tevens eenigzins kromstammige boomen met gelijk 

 ge.Tiak beklimt, vereeiiigt hij in zijne levenswijze 

 alle keiimeiken in zich van een waar zoogenaamd 

 tweeslaclitig dier. Somwijlen strekt hij zich vrij langs 



de takken uit en vlijt zich ten ruste, doch wordt 

 hij onverlioeiN door een mensch verrast, dan verlaat 

 liij onmiddellijk zijne rustplaats en springt ter aarde. 

 Hij zoekt steeds gedurende den dag naar voedsel, 

 bestaande in allerlei insekten, vooral sprinkhanen, 

 kevers enz. en hunne larven, zooals ook schaaldieren, 

 visschen, kikvor.schen en andere hagedischachlige 

 amphibien, vogelen en kleine zoogdieren, en het 

 vleesch van krengen en andere overblijfsels van fj 



dierlijke zelfstandigheden. Op zekeren tijd schoten 

 wij aan het zeestrand, ter westkust van Sumatra, 

 een voorwerp van ruim zes voeten lengte, waarover 

 zich eenige Maleijers uit de nabijheid zeer verheugd 

 toonden, vermits dit dier hun reeds meer dan 

 een dozijn hoenders had ontroofd en zij reeds 

 dikwijls te vergeefs getracht hadden, liet te 

 dooden. Wij vonden de maag van dit voorwerp 

 geheel gevuld met pas verslonden kleine vissclien, 

 voornamelijk van het geslacht ))Equula," die door 

 de visschers liij duizendtallen op het zand worden 

 uitgelegd om hen later gedroogd te verkoopen. De 

 jagt op vogelen, hoenders, muizen enz. wordt door 

 dezen Waraan uitgeoefend, door die dieren op de 

 wijze der katten, eerst te bekruipen en vervolgens 

 plotseling te bespringen. De volwassene voorwerpen 

 van den «Biejawakh" zijn meestal rijkelijk van vet 

 voorzien, hetwelk door de inlanders, gelijk dat der 

 krokodillen, als een lieilzaam geneesmiddel wordt 

 beschouwd voor allerlei huidziekten, rheumatische 

 aandoeningen enz., tot welk einde zij de ziekelijke 

 deelen daarmede inwrijven. Geen der inlanders, 

 welke Mohamedanen zijn, gebruiken het vleesch van 

 deze dieren tot voedsel; doch sommige hcidensclie 

 volken en bepaaldelijk de inwoners van deeilamlen 

 Nias en Datoe, bewesten Sumatra, mitsgaders 

 sommige Dajakkers op Borneo en ondeischeidene 

 AHberesche volkstammen in de Molukken, toonen 

 zich, in mindere of meerdere mate, liefhebbers 

 daarvan. Deze Waraan is, evenmin als eene der 

 overige soorten van het geslacht, waartoe hij behoort, 

 eigenlijk valsch of boos van aard. In gevangenschap 

 zal hij dan alleen naar iemand bijten, wanneer hij 

 getergd en verontrust wordt. Komt men hem te 

 nabij dan opent hij wel den scherp getanden bek 

 en keert zijnen groeten muil den mensch dreigend 

 tegen, maar eenen aanval waagt hij zelden. Voor 

 het overige speelt hij , gelijk men het noemt, 

 onophoudelijk met zijne, als die der slangen, lange 

 en in twee punten uitloopende tong, door haar in 

 gedurige beweging, ver buiten den mond uit te 

 steken, en dan weder in te trekken. „De gewone 

 soort van Afrika, Farnmis stellatiis, schijnt in alle 

 waterrijke streken van dit werelddeel voor te komen, 

 in sommigen echter min of meer standvastige 

 afwijkingen aan te bieden. Men merkt ook verschillen 

 volgens den leeftijd op, vooral in de tanden, die bij de 

 geheel oude voorwerpen meestal zeer stomp en afgeruml 



