volslagen gebrek aan pooten. Hare kleur is zeer 

 veranderlijk. Zij wordt door de Anglo Amerikanen 

 ))glass-snake" genoemd, omdat haar staart ligt 



afbreekt, hetgeen overigens het geval is met alle 

 hagedissen en bovendien met andere Saurers, te weten 

 de Skink-Sanrers en de Gekko's. 



DE SKINK-SAURERS. 



De Skink-Saurers herhalen, als het ware dezelfde 

 vormen als de Hagedis-Saurers, maar hun ligchaam 

 is behalve op den kop, nagenoeg eenvormig met 

 tamelijk groote, gladde of van eenige kielen voorziene 

 schubben bedekt, terwijl de kop met min of meer 

 regelmatige schildjes bekleed is. De pooten zijn bij 

 allen tamelijk klein, en zij ontbreken zelfs bij 

 verscheidene soorten. Hun staart breekt even 

 gemakkelijk af als bij de Hagedis-Saurers en de 

 Gekko's. Er zijn nooit poriën aan de dijen aanwezig. 

 Ilimne tong is afgeplat, en aan haar vgoreinde van 

 eene insnede voorzien. 



Deze familie bevat een groot getal soorten, die 

 somtijds zeer veel onderlinge overeenkomst hebben 

 Zij leven op of onder de aarde, en worden in de 

 heete en warme lucht.streken van alle werelddeelen 

 aangetroffen. 



Men kan deze dieren onder de drie volgende 

 hoofdafdeelingen brengen. 



DE SKINK-SAURERS MET OOGLEDEN. 



Deze onderafdeeling behelst de Skink-Saurers, 

 wier oogcn door volmaakte oogleden beschermd 

 worden. 



Onder het zeer groote getal soorten, wier gestalte 

 aan die der gewone hagedissen doet denken, hebben 

 de nieesten aan ellie poot vijf met nagels gewapende 

 teenen. De beroemdste dezer is Scincus officinalis. 

 Haar snuit is afgeplat en derhalve wigvormig en 

 hare teenen zijn met tandachtige schubben bekleed. 

 Haie geelachtig grijze kleur wordt op de bovendeelen 

 door een tiental donkere zware banden afgebroken. 

 Dit dier bereikt de lengte eener manshand. Het 

 bewoont de woestijnen van Noord-Afrika en het 

 nabij gelegen Azië. Het loopt zeer behendig en 

 verbergt zich, spoedig gravende, onder bet zand; 

 men ontmoet het ook in menigte in de bouwvallen. 

 Zijn voedsel bestaat in allerlei insekten. Bij de 

 Arabieren draagt het den naam van «Adda." Het 

 speelt in de geneeskunde van dit volk eene groote 

 rol. In diezelfde streken treft men eene andere 

 soort, Scincus sepsoic/es aan, die in het algemeen aan 

 de voorgaande doet denken, maar veel ranker en 



fijner van mauksel is. In Ceram en Amboina heeft 

 men Scinctis gigns, die anderhalve voet lang wordt 

 en groote gladde .schubben heeft. Eene anrlere 

 groote soort, Savcns pnclnjuriis of "rugosiis"' wier 

 ligchaam echter met groote, beenaelitige en knobbelige 

 schubben bedekt is, komt van Australië. 



Op Java beeft rneii eene kleine soort, Scincus 

 serpens , met een zeer langwerpig ligchaam en 

 buitengewoon kleine pooten en teenen. 



In Zuidelijk Europa en Algerië leeft eene 

 wormvormige soort, Seps chalcides, met builengewoon 

 korte pootjes die ieder .«^lechts van drie teenen vmu zien 

 zijn Zij bereikt eenen voet lengte, houdt zirli op 

 weilandenen in bosscbeii op, voedt zich met slakjes, 

 wormen en insekten, en is levtndbarend. 



Bij andere soorten van min of meer wormvormige 

 gedaante ontbreken de voorpoolen geheel en al, en 

 de achterpooten hebben den vorm van een .stompje. 

 Hiertoe behoort Bipes anguineus van Zuid-Afiika, 

 wier stompjes iti twee ongelijke punten gesplelen 

 zijn. Bij Soridia lineata van Australië, en Pyyodaclylus 

 Gronovii van Brazilië en Cayenne, zijn de stompjes 

 ongedeeld. 



Men heeft ook sooiten, bij welke, en de voor- en 

 de achterpooten ten eenen male ontbieken Kene 

 dezer is de welbekende Anguin fragilis, gewoonlijk 

 "Hazelworm" genoemd. Dit dier is loodachtig 

 bruin, en glanzig als zilver op gepolijsd metaal in 

 het algemeen ; langs de zijdon ontwaart n)en(lord<eie 

 overlangsche streepen, en de onderdeelen zijn 

 blaauwachtig. Het bereikt eene lengte van andeihalve 

 voet, leeft in den grond of in aardholen, alwaar 

 het ook oveiwintert, voedt zicli met slakken, 

 wormen en insekten en is levendbatend. Het wordt 

 in Algerië en in een groot gedeelte van fJuropa en 

 Siberië aangetroffen. Op onze lage landen komt 

 het niet voor, maar wel somtijds in de duinen, 

 waarheen het intusschen ook met hooi, uit de hoogere 

 landen aangevoerd, gebragt kan zijn. Jn Zuid-Afrika 

 leeft eene soort, Acontias meleagris, bij welke het 

 bovenste ooglid ontbreekt, terwijl haar snuit voorzien 

 is van een groot schild, hetwelk door de neusgaten 

 doorboord wordt 



I 



\ 



