DE SHINKEN MET NAAKTE OOGEN. 



De sooiten dezer kunstmatige oinlerafdeelinp; zijn 

 gekenmerkt doordien hare kleine, kringvormige, of 

 somtijds zelfs geheel ontbrekende oogleden, het oog, 

 even als dit bij de slangen plaats heeft, geheel 

 onbedekt laten. 



Sommige soorten liebben de gedaante van kleine 

 Jiagedissen. Eene tiezer, Ablepharis Ptronii, is van 

 Timor oostelijk over nagenoeg alle eilanden van 

 den grooten Oceaan verspreid Eene andere, van 

 Ihazilii' en Martinique, GymnopJithalmuB quadrilineiilus, 

 wijkt af, doordien de voorpooten slechts van vier 

 teenen voorzien zijn. 



Andere hebben in het geheel geene voorpooten 

 en de achterpooten verschijnen als twee afgeplatte 

 stompjes zonder teenen. Zij bewonen Australië. 

 De meest bekende. Pyr/opus lepidopus, heeft de 

 .schubben der bovendeelen gekield. 



Men heeft ook eene soort zonder eenig spoor van 

 pooten. Dit is de kleine wormvormige Jprnsia 

 piiel/a. van .'\ustralie. 



DE BLINDE SHI NKEN. 



De soorten dezer onderafdeeling hebben de oogen 

 geheel onder de huid verborgen. Het zijn kleine, 

 wormvormige dieren. 



Men heeft eenige soorten, b. v. Libnmus GeUbtnsia 

 en Dibamns Nova Guineee, de eerste van Celebes, 

 de tweede van Nieuw Guinea, die het eigenaardige 

 verschijnsel aanbieden, dat de wijfjes in het geheel 

 van pooten ontbloot zijn, terwijl de mannetjes 

 achterpootjes in den vorm van een plat ongedeeld 

 stompje hebben. 



Bij anderen ontbreken de pooten bij beide seksen, 

 b. V. bij Typline Cin-ieri, van Zuid-Afrika. 



DE SLANG-HAGEDISSEN. 



TYPHLOPS. 



De vorm dezer dieren doet aan dien der aardwormen 

 denken. Zij hebben eenen korten en dikken staart, 

 eenen kleinen kop , zeer kleine, in éen in het midden 

 doorschijnend schild geplaatste oogen, eene geheel 

 onder de huid verborgene ooropening en eenen zeer 

 naauwen mond. Hun geheel ligchaam is met 

 dakpansgewijze over elkander liggende schubben 

 bekleed, die echter op den kop voor schildjes plaats 

 maken. De tanden zijn in kleinen getale en veelal alleen 

 in de bovenkaak aanwezig. Behalve de bovenkaak 

 zijn hunne aangezigtsbeenderen tot een onbewegelijk 

 geheel vereenigd. Zij worden, op of onder den 

 grond, in de heete luchtstreken aangetroffen. 



De meeste soorten hebben eenen platten, afgeronden 

 kop, en eenen naar binnen gekromden, aan zijn einde 

 van eene hoornachtige punt voorzienen staart. De 

 schubben zijn glad en glanzig. Er zijn, voor den 

 staart, onder de huid, twee steelvorrnige, van boven 

 vereenigde beenstukjes aanwezig, die het bekken 



voorstellen. De gewone soort, Typ/dops retieulains, 



van Suriname, is bronskleurig en bereikt eenen voet 



lengte. Eene kleine soort, Tijpldops Lalandei, leeft 



in Zuid-Afrika onder .steenen of de schors der 



I boomstammen, of ook op de velden, waar zij bij 



! het ploegen te voorschijn komt. Eene grootere, 



j Txjplilops linealus, van Java en Sumatra, is met vele 



j bruine overlangsche strepen versierd. 



Bij andere soorten is de snuit veelal wiggevormig, 



1 en de stompvormige staart aan zijn boveneinde met 



i eene groote plaat bedekt. Zij hebben beide kaken 



1 met tanden gewapend. Het bekken ontbreekt echter. 



Men treft haar in het lieete Aziè aan. Hiertoe 



! behoort de meer dan eenen voet lange RJiynophis 



oxyrliynclms, van Ceylon. Bij Uropeltis Ceylonica is de 



snuit konisch, de staart plaat van gekielde schubben 



voorzien, en de middelste lij der buikschubben is 



grooter dan de overigen. Dit diertje maakt den naasten 



overgang tot de slangen. 



DE SLANGEN. 



o P H E S. 



Men begrijpt onder den naam van slangen alle ontbloot is, en wiei' kop en huid zeer vatbaar is 

 kruipende dieren, wiei- met schubben bedekt ligchaam ! voor uitrekking, en hen derhalve in staat stelt dieren 

 buitengewoon in de lengte gerekt en van pooten ' te verslinden, die dikker zijn dan zij zelven. Het 



