■ vei wijileni liieUl, a!s ile ruimte van het liok liun 

 vcrooiloot'ile. Aangaande Trigonocephaliis viridis 

 moeten wij vermelden, dat de inboorlingen van Timer 

 die slang voor geenszins zoo gevaarlijk houden, noch 

 haren beet in die mate duchten, ais de meeste 

 overige, elders levende soorten van het geslacht, 

 waartoe zij behoort, teregt gevreesd worden. Russel 

 maakt reeds van deze bijzonderheid gewag, op grond 

 van hetgeen hem door de bewoners van Koromandel 

 dienaangaande verhaald werd. En inderdaad, 

 noch op Tiraor, noch op Sumatra, waar deze ! 

 Trigonocephalus insgelijks verre is van zeldzaam te j 

 zijn, is ons een eenig voorbeeld bekend geworden, 

 dat eene door deze slang verooi zaakte vei wonding 

 düodelijke gevolgen heeft gehad. De Tirnorezen 

 noemen deze giltslang Esau, de Rottinezen Keisau, en 

 ile bewoners van Poeloe Samauw of de zoogenaamde 

 Koepangnezen Smolo. Door de Maleijers, aan de 

 westkust van Sumatia, wordt zij, even als de twee 

 andeie groene soorten, die dit eiland bewonen en 

 wier beet verreweg gevaarlijker is. onder den 

 algemeenen naam van Oelar biesa, d i. letterlijk: 

 giftige slang, begrepen. De Indische eilanders kennen 

 weinige hulpmiddelen tegen de schadelijke werking 

 van het slangengift in het dieilijke ligchaam. Zij 

 bepalen zich daaibij hoofdzakelijk tot sympathetische 

 of zulke kuren, van welke alleen in ligte gevallen 

 redding te verwachten is. Zij besmeeren gewooidijk 

 de verwonde deelen met serie-kalk of gekaauwde 

 kruiden en wortelen, dienen ook wel inwendig eenig 

 afkooksel toe, prevelen tussclienbeide gebeden, stellen 

 toüveikunsten in het weik en dergelijken. Het 

 meeste vertrouwen hechten zij aan de zoogenaamde 

 slangensteenen, omtrent welke Rumphius een aantal 

 zonderlinge berigten en vreemdsoortige sprookjes 

 heeft medegedeeld. .Met het uitsnijden of uitbranden 

 der wond laten de inlandeis zich zelden in; doch 

 wel maken zij somtijds eenige scarificatiën of prikken 

 in de liuid, en zuigen het bloed met den mond er 

 uit. hetwelk van al de door hen aangewend weidende 

 kuien zeker wel de verstandigste en heilzaamste 

 te achten is. 



Het kan gecne vei w'ondering baren, dat omtrent 

 die geheimzinnige en gevaarlijke wezens, wier lange, 

 scherpe en bui.'>vormige tanden, in liet ligchaam 

 van anderen eeii vernielend vocht uitstorten — een 

 vocht, hetwelk liiin iiii't alleen ter erlanging van 

 voedsel, maar ook ici verdediging bestemd, veelal 

 eenen schier onvermijdehjken en snellen dood ten 

 gevolge heeft, — dat omtrent zulke wezens, bij die 

 nog weinig verlichte volken, allerlei bijgeloovige 

 iiieeniiigen en ongerijnide sprookjes te vinden zijn. 

 Zdo zouden bij voorbeeld -■ het verhaal luidt 

 aldus - sommige der Orai lemah (Trigon. rhodostonia 

 en ]iuniceus) geduiende hun leven nooit eenig 

 voed.'^el nemen, maar afgezonderd als verwor|ienen 

 lip di.'ze aarde vertoeven en hunne oogen onafireweml 



naar de zon gerigt houden Na verloop van zeker 

 tijdsbestek zouden zich zeker deze boetelingen in ile 

 lucht opheffen en booze geesten worden, welke 

 somwijlen gedurende den nacht, de gedaante 

 van vurige bollen eener groene, gele en roode 

 kleur aannemende, op de woningen der menschen 

 nedersti'ijken en aldaar onfeilbaar allerlei onheilen 

 en vooral ziekte en sterfte zouden te weeg brengen. 



Deze is eene der menigvuldige overleveringen van 

 gelijken aard, bij de Sundanezen en andere Indische 

 eilanders bewaard en voortgeplant, en zal als een 

 staaltje van het vindingrijke vernuft des bijgeloofs, 

 meer dan voldoende zijn." 



Sommige soorten hebben den kop, gelijk 

 de overige deelen van het ligchaam, met schubben 

 bedekt, die veelal gekield zijn. De gewone soort van 

 Brazilië is Triyonocfplialns Jararaca; die van 

 Suriname Trigonocephalus olrox. De gevaarlijkste 

 der Amerikaansche soorten is Trigonoccphnlus 

 lanceolalnu . Zij bewoont Martinique en de naburige 

 eilanden, bereikt zes voet lengte, houdt zich gaarne 

 in de suikerplantagen op, en wordt door hare 

 grootte en menigvuldigheid tot eene ware landplaag, 

 vermits er door haren beet jaarlijks vele negers om 

 het leven komen. Overigens vindt zij een algemeen 

 en overvloedig voedsel aan de, op deze eilanden, in 

 groote menigte voorkomende pilori-ratten. 



Andere soorten, die meestal groen van kleur 

 en met of zonder zwarte vlekken zijn, hebben 

 eenen rolstaait, die haar in staat stelt om 

 np struiken te klimmen. Onder deze behooren 

 Trir/onocepknliis bilineaius, van Brazilië, die groen is 

 met twee gele strepen langs de zijden van den buik, 

 en Triyo7ioci'p!i(ihis viridis, van Bengalen, Sumatia, .lava 

 en Timor, die eenkleurig groen is, en gewoonlijk 

 slechts twee voet lengte bereikt. Eene fraaije 

 roodbruine soort, Trirjonocephcdns piiniccns, wordt np 

 Java aangetroffen. 



Men heeft ook eene reeks soorten, wier kop met 

 schilden, op den bnvenko]i meestal ten getale van 

 negen, bekleed is. Onder deze is vooral de gladde 

 Hai'tkopadder, Trigonocephalus rhodosloma, van .lava, 

 kennelijk aan hare gladde schubben en bruingele, 

 door groote bruine luitvlekken afgezette kleur. 



De ijlii'ldt Ilarllop-adder. Tnijonoeeplinliis rlwdoalon 



