Aan (Ie Goudkust heeft men eveneens cene saort 

 met eenen rolstaart, en die ook op struiken klimt. 

 Zij is geheel groen met gele vlekken, en wordt 

 Fipera diloreckis genoemd. 



De meest afwijkende soort is Vipera acanthoplih. 

 Hare wenkbraauwschildeii zijn sterk gewelfd, en de 

 dunne staart is, aan zijn einde, njet eene harde, 

 puntige en kromme schub gewapend. Dit dier 

 is buitendien merkwaardig wegens zijne verie 

 verspieiding, vermits het behalve Anstialië en 

 Nieuw-Guinea, ook op de Aroe-eilanden, Ceram en 

 de Papoe-eilanden, zelfs tot in die dei- Geelvinkbaai 

 vooi'komt. 



DE ZEESLANGEN. 



_ HYDROPHIS. 



De Zeeslaiigen vormen eene geheel afgeslotene 

 groep van slangen, en er zijn dan ook geene 

 overgangen tot andere groepen aanwezig. Zij zijn 

 bovendien, allen op den eersten oogopslag, kennelijk 

 aan haien staait, die de gedaante heelt van een 

 roeispaan. Daar zij uitsluitend voor het verblijf in 

 liet water, en wel in de zee, bestemd zijn, en nooit 

 op het land komen, zoo beantwoordt ook liaar vorm 

 en die van al hare deelen aan deze levenswijze. 

 Zooals wij reeds vermeld hebben, is het vooral haar 

 staart, die eene geheel andere gedaante heeft dan 

 die van alle overige slangen, dewijl dit werktuig, 

 buitengewoon zijdelings zamengedrukt en zeer hoog, 

 zich vertoont als het platte uiterste gedeelte van 

 een roeispaan, en inderdaad ook tot een gelijk doel 

 dient. Deze staait is overigens slechts van zeer 

 middelmatige lengte. Hare neusgaten zijn geheel 

 naar boven gerigt en kunnen door kleppen gesloten 

 worden. De oogen zijn eveneens min of meer 

 naar boven gerigt. Haar kop is niet breeder dan 

 de hals, heeft eenen afgeronden snuit en is met 

 schilden bedekt. Het overige ligchaam is daarentegen, 

 bij de meeste soorten, met zeslioekige, tamelijk 

 zachte schubben bekleed. De gifttanden zijn tamelijk 

 kort, en men ontwaart achter deze nog eenige 

 ondoorbüorde tanden. De meeste soorten zijn van 

 eene geelachtige kleur, die echter door donkeie 

 dwarse banden, of langs de ruglijn van het dier 

 geplaatste ruitvlekken, afgebroken wordt. De lengte 

 dezer dieren bedraagt ongeveei-, volgens de soorten, 

 van twee tot zes voet. Haar voedsel bestaat 

 voornamelijk uit visschen en kreeftdieren, terwijl 

 zij zelven dikwijls een buit der haaijen worden. Zij 

 biengen levende jongen ter wereld. 



Het verblijf der Zeeslangen is bepeikt tot den 

 Indischen Oceaan en van daar tot in de Stille 

 Zuidzee. Zij komen noordelijk tot aan de kusten 

 van .lapan en zuiilelijk tot aan tlie van Australië 



voor. Zij vereenigen zich dikwijls tot groote scholen 

 en naderen somtijds ook de monden der rivieren. 

 Zij komen nooit aan het land, en sterven weldra, 

 nadat zij gevangen werden. 



De zoogenaamde Noordsclie zeeslang, waarvan 

 de nieuwspapieren nog van tijd tot tijd gewag 

 maken, bestaat niet in werkelijkheid, maar slechts 

 in de veibeelding van onkundige zeelieden, opgewekt 

 door oude bijgeloovige verhalen. Wij hebben reeds 

 voor langer dan dei tig jaren al de redenen uiteengezet 

 van de onmogelijkheid van het bestaan van zoodanig 

 meer dan reusachtig dier, en als verklaring van 

 dit verhaal het door ons zelf gezien verschijnsel 

 van een grooten troep in eene lijn achter elkaar 

 zwemmende Dolfijnen aangevoerd. 



Sommige soorten van Zeeslangen zijn gekennieikt 

 doordien haar buik met eene rij zeshoekige schubben 

 bezet is, die naauwelijks grooter zijn dan die der 

 overige deelen van het ligchaam. Deze soorten zijn 

 min of meer rank van gestalte. Eene der meest 

 algemeen verbreide is HydropMs slrialus. Eene andere, 

 Hijdropliis gracilis, is kennelijk aan haren dunnen 

 hals en buitengewoon kleinen kop. 



Dij antleie soorten loopt eene huidplooi langs 

 de middellijn van den buik. Zij zijn ineengedrongen 

 van gestalte. Hiertoe behoort de gemeenste soort 

 van alle Zeeslangen, Ilydrophix pelamis genoemd. 

 Zij is gekenmerkt door hare zeer kleine .schubben. 

 Eene andere soort, Utjdroplm pelamidoides, heeft de 

 schubben van gewone grootte. 



Hydioplin pt/a udoides 



Men iieeft ook Zeeslangen met harde, dakpansgewijze 

 elkaar overdekkende schubben, wier buik met eene 

 rij van breede schilden bekleed is, en wier neusgaten 

 jijdwaarts gerigt zijn. Als vooibeold dezer kan 

 lienen de vrij algemeen veibreidc HydropMs culiilriims. 



