een stompen snuit, kleine oogen en eene naauwe 

 mondopening. Het teugelschild ontbreekt meestal, 

 en de bovenlip is in den regel slechts met zeven 

 schilden bekleed. De meeste soorten zijn klein en 

 dun van gestalte, en daar deze, door hunne kleine 

 mondopening, niet in staat zijn, de leden der menschen 

 te vatten en te verwonden, en ook anders rustig 

 van aard zijn, zoo worden zij veelal niet gevreesd. 



De Amerikaansche soorten hebben het ligchaam 

 met koraalroode en zwarte ringen versierd. De 

 meest algemeen bekende dezer is Elaps lemnucnim, 

 van Suriname. 



In Zuid-Afrika heeft men eene kleine, zeer fraaije 

 soort, Elnps Hygiëne, die op den rug oranjerood is 

 met zwarte, netvormige vlekken. Eene bruine soort 

 van de Goudkust, Elaps irregularis of sinornatus", 

 is meikwaardig door hare, voor de grootte van het 

 iliertje, buitengewoon lange gifttanden. 



De gewone soort der Soenda-eilanden, Elaps 

 jiii-cfiüis, is lang en dun, op de onderdeelen lichtgroen 

 met zwarte, dwarse vlekken, en overigens bruin, 

 maar aan weerszijde met eene witte, langs den rug 

 met eene oranjeroode streep. De slankste van alle 

 soorten is Elaps bivirgatus, vermits zij bij vier voet 

 lengte naauwelijks de dikte van een manspink heeft. 

 Hare giftklieren bieden bovendien het zonderlinge 

 verschijnsel aan, van in de lengte gerekt te zijn en 

 dit wel in zno buitengewone mate, dat zij nan 



weerszijde langs den geheelen hals uitgestrekt zijn. 

 Dit diertje is donker paarschachtig blaauw van 

 kleur, die aan weerszijde door eene witte zigzag-lijn 

 afgebroken wordt, terwijl de onderdeelen van het 

 ligchaam en de kop fraai karmijnrood zijn. 



Andere min of meer afwijkende soorten heeft 

 men in Nieuw-Guinea en Australië. 



Aan de Elaps sluiten zich eenige grootere en 

 dikkere soorten uit Oost-Indië aan, die gekenmerkt 

 zijn doordien haar rug met eene reeks van groote 

 schilden bekleed is. Zij bereiken tot zes voet lengte, 

 zijn blaauwachtig zwart van kleur, met gele 

 dwarsbanden of ringen, en vormen het ondergeslacht 

 BuNGARUs. De meest bekende soorten zijn Bvngarus 

 annvlaris en semifascialvs, de eerste met geheele gele 

 ringen, de tweede met halve gele banden. Zij worden 

 op het vasteland van Indië, o|) Ceylon en .lava 

 aangetroflen, en behooren onder de zeer gevaarlijke 

 soorten. Op .lava verschuilen zij zich in aardhnlen 

 of zelfs onder de gebouwen, ter wille van de muizen 

 en ratten, die, aldaar huizende, haar tot eenen 

 gemakkelijken buit verstrekken. Dit heeft zelfs in 

 het lage gedeelte van Batavia plaats, en daar zij 

 ook wel eens onder de bedden kruipen, zoo heeft 

 men gevallen, dat menschen, daaronder tastende 

 zouder ie zien, van zoodanige slangen gebeten 

 weiden. Haar beet schijnt meestal, en wel in 

 zeer koilen tijd, den dood ten gevolge te hebben. 



DE NIET VERGIFTIGE SLANGEN. 



De tweeJi' hoofdafdeeling der slangen bevat, 

 zooals haie benaming aanduidt, alle soorten die 

 van geene vergift-afscheidende klier, maar slechts 

 van speekselklieren voorzien zijn, zoodat haar beet 

 geene andere gevolgen als die eener gewone wonde 

 heeft. Hare gestalte en levenswijze bieden, volgens 

 de soorten, veelvuldige afwijkingen. Velen leven 

 op boomen of in het zoete water, hetgeen bij de 

 vergiftige slangen zeldzame verschijnselen zijn; 

 daarentegen zijn de voorwerpen van niet vergiftige 

 slangen, die men bij uitzondering in zee ontmoet, 

 slechts uit de rivieren daarheen verdwaald, terwijl, 

 zo0:ils wij boven gezien hebben, de zee aan eene 

 geheele familie van vergiftige slangen tot verblijf j 

 aangewezen is. De meeste niet vergiftige slangen 

 houden zich intusschen op den grond, sommigen 

 zelfs onder den grond op. Zij worden in alle 

 werelddeelen aangetroflen, en wel in veel grooter 

 getale, dan de vergiftige slangen, zoowel wat de 

 soorten als individus betreft. 



Men kan de niet vergiftige slangen verdeelen 



onder de fiimilies der Land-, Boom-, Water-, Worm-. 

 Wrat-, Boa- en Glimslangen. 



DE LANDSLANGEN. 



Men kan in deze familie de niet vergiftige op 

 den grond levende slangen veicenigen, die geene 

 buitengewone afwijkingen in haar voorkomen, hare 

 bewerktuiging, hare levenswijze, zeden en de onderlinge 

 verhouding harer deelen aanbieden, en die niet 

 gevoegelijk onder de overige familiën der niet 

 vergiftige slangen gerangschikt kunnen worden. 

 De verschillende in ons werelddeel levende soorten 

 kunnen als voorbeeld dezer familie dienen. 



Men kan de landslangen wederom onder ile 

 volgende geslachten brengen. 



De TtEWONE Landsla.n'gk.^, Coluhkr, zijn 

 giootendeels soorten van diie tot vijf voet en meer 

 lengte, stevig van maaksel en wier buikschilden 

 in getale die der overige landslangen veelal overtreffen, 

 vermits er steeds meer dan twee honderd aanwezig 



