zijn. Haar ligchaarnsdeekMi zijn in regelmatige 

 evenredigheid ontwikkeld. Haar kop is van boven 

 met negen, en de lippen zijn met zeven tot negen 

 schilden bekleed. De tamelijk wijde neusgaten zijn, 

 gelijk de middelmatig groote oogen, zijwaarts gerigt. 

 De tanden zijn in den regel van gelijke grootte. 

 Haar voedsel bestaat uit dieren van alle klassen. 

 Eenige klimmen op boomen en sommigen gaan gaarne 

 te water. Zij bewonen, behalve Australië, alle 

 werelddeelen. — In het zuiden van ons werelddeel 

 heeft men eene tot zes voet lange soort met gekielde 

 schubben, Coluber quaterradiatiis genoemd. Hare 

 lichtbruine kleur wordt door vier overlangsche 

 zwarte strepen afgebroken. Eene andere soort, uit 

 diezelfde streken, Colalicr Aescidapii heeft gladde 

 schubben; zij bereikt slechts vier voet lengte, heeft 

 eenen gelen buik, en is overigens olijfkleurig met 

 eenen witachtigen halskraag. Eene der grootste, 

 die acht voet lengte bereikt en op de bovendeelen 

 eene vaal purpeibruine kleur heeft, is de in Brazilië 

 en Suriname gemeene Coluier corais. Nagenoeg even 

 groot is Coluher plumbeus, van diezelfde landen. Zij is 

 loodkleurig, de schubben zijn van gladheid glanzig, 

 ile laatste tand der bovenkaak is gegroefd, zij houdt 

 zich bij het water op en nadert in dit opzigt de 

 zwemslangen. In Zuid-Afrika heeft men eene in den 

 ouden leeftijd zes voet lange, olijf kleurige of bruine 

 soort, Coluber catius genoemd; maar hare kleur is 

 volgens den leeftijd zeer veranderlijk. Zij heeft den 

 kop kleiner dan gewoonlijk, haar snuit is kegelvormig, 

 zij leeft in vlakke, didoge stieken, en nadei t eenigzins 

 de Landslangen. 



Men geeft den naam van Klimslangen, 

 HEurETOLiRVAS, aan eene reeks van soorten, die, 

 ofschoon zij in hare gedaante groote overeenkomst 

 hebben met de gewone laiidslangen en zeer stevig 

 van maaksel zijn, een meei' in de lengte geiekt 

 ligchaam verloonen. Zij klimmen gaarne 0[i heesteis 

 of boomen, en werden tot nog toe slechts in het 

 heele Ameiika, op Madagascar en in Oost-Indië 

 aangetrollen. Eenige soorten wijken van alle overige 

 slangen daardoor af, dat haar rug, in [)laats van 

 eene, van twee i'ijen schubben voorzien is. Eene dezer 

 soorten, Herpetodryas fusca of »carinata", is bovendien 

 merkwaardig doordien sommige voorwerpen gladde, 

 andere gekielde rugschubben hebben. Zij bereikt vijf 

 voet lengte, is op den buik geelachtig, op de overige 

 deelen olijfkleurig, en behoort in Suriname onder 

 de gemeene soorten. Eene hiermede verwante 

 soort, Uerpelodryas Horneri, bewoont Borneo. ■ — 

 Sommige soorten zijn geheel groen van kleur. De 

 merkwaardigste en grootste van deze is Ilerpelodryas 

 oxycephala, van Java, die ook, ofsclioon met 

 wijzigingen in de kleur, op Borneo en Celebes 

 vooikomt. Zij bereikt vijf voet lengte, heeft een 

 zeer stevigen, maar sterk zijdelings zamengedrukten 

 romp, en eenen zeer laiigwerpigen kop. 



De Zandslangen, Psammophis, zijn slanker en 

 minder stevig van gestalte dan de overige landslangen, 

 haar kop is smaller, en vooral gekenmerkt door 

 een zeer lang en smal kruinschild. Bij sommige 

 soorten zijn de middelste en achterste tanden der 

 bovenkaak langer dan de overigen. Zij bereiken twee 

 tot vier voet lengte, houden zich bij voorkeur in 

 opene drooge vlakten op, en schijnen in Noord-Amerika, 

 Japan en Australië te ontbreken. — Eene soort uit 

 Zuidelijk Europa, Psammophis lacertinus, is stevig 

 van maaksel, en wijkt van alle overige slangen af, 

 doordien hare schubben van eene overlangsche voren 

 voorzien zijn. 



De WoLFSLANGEN, Lycodon, zijn soorten met 

 eenen afgeplatten kop met stompen, afgeronden 

 snuit, een kort, maar breed kruinschild, eene 

 langwerpige pupil, en wier voorste tanden gewoonlijk 

 een weinig langer zijn dan de volgenden. Zij bewonen 

 Zuid-Amerika, Afrika en Oost-Indië. Hiertoe behoort 

 Lycodon hebe of »capucinus", van het vasteland tot 

 over Oost-Indië en de Soenda-eilanden veibreid; van 

 ongeveer twee voet lengte en grijsbruin met een 

 net van witte vlekken, die om den hals eene soort 

 van kraag vormen. 



De Glansslangen, Coronella, vormen eene 

 aanmerkelijke reeks van over alle werelddeelen 

 verspreide soorten ; zij hebben alle ligchaamsdeelen 

 evenredig ontwikkeld gelijk de gewone landslangen, 

 zijn echter kleiner dan deze, en hebben een geringer 

 getal buikschilden, en glanzige, meestal gladde 

 schubben. Zij houden zich in het gras of op de 

 heide, in opene of begroeide streken op, en schijnen 

 noch op boomen te klimmen, noch te water te 

 gaan. Eene dezer is de in ons werelddeel tot in 

 de hooger en droog gelegene streken van ons land 

 voorkomende Coronella laev/s, van boven fraai bruin 

 met donkerbruine vlekken, op de onderdeelen 

 roodachtig en als bezaaid rnet zwarte vlekken. 

 Hare bewegingen zijn vlug, zij brengtlevende jongen ter 

 wereld, en wordt door onkundigen veelal met de Adder 

 verwisseld, ofschoon haar beet geheel onschadelijk 

 is. In Amerika heeft men eenige soorten, wier 



I ligchaam met zwarte en roode ringen versierd is: de 

 fraaiste dezer, Coronella venustissima, bewoont Brazilië. 



j Eenige andere soorten, Auderslangen, Xenoiion, 

 genoemd, hebben veel overeenkomst met rle 

 Glansslangen ; maar zij zijn steviger van maaksel, 

 gewoonlijk ook grooter; haar kop is groot en 

 breed; zij hebben grootere oogen, eene wijdere 

 mondopening; de laatste tand der bovenkaak is veel 

 langer dan de overigen; zij kunnen haren hals 

 eenigszins zijdelings uitzetten, en hare schubben, 

 zijn langwerpig. Men treft de Adderslangen in liet 

 heete Amerika en Oo.st-Indië aan. Eene der meest 

 bekende is Xenodon ieverus, uit Suriname, zoo dik 

 als een kindorarni, ofschoon slechts drie voet lengte 

 bereikende. 



