veelvuldige afwijkingen vertoonen. Zij deelen, met 

 de Glimslangen in het kenmerk van de aanwezigheid 

 van sporen aan de achterste ledematen, en deze 

 sporen vertoonen zich van buiten, als een eenvoudig, 

 aan weerszijde van den grond des staarts geplaatst 

 haakje. 



De Boaslaiigen zijn meestal stevig van maaksel, 

 en hebben eenen gewoonlijk zijdelings zamengedrukten 

 romp Hare schubben zijn veelal klein en glad, 

 de buikschilden smal en zeer talrijk. De kop is 

 bij vele soorten met schubben, bij anderen met 

 kleine, dikwerf onregelmatige schilden bekleed, en 

 de lipschilden vertoonen niet zelden ieder eene 

 overlangsche groef. Zij hebben kleine oogen, wier 

 pupil de gedaante heeft van eene loodregt staande 

 spleet. De neusgaten zijn digt bij het einde van 

 den snuit geopend, en min of meer naar boven 

 gerigt. Zij hebben meestal stevige tanden van 

 gelijke of tamelijk gelijke grootte. 



De Boaslangen worden slechts in de heete 

 luchtstreken aangetroffen. Men vindt onder haar 

 de grootste van alle bekende slangen. Men kan 

 haar onder de drie hoofdgeslachten, Boa, Python 

 en Ervx verdeeleii. 



DE EIGENLIJKE 



De eigenlijke Boa's zijn gekenmerkt doordien 

 haar grijpstaart van onderen met geheele schilden 

 bekleed is, en door het gebrek aan tanden in het 

 tusschenkaaksbeen. Zij worden in het heete Amerika, 

 op Madagascar, de Molukken, Nieuvv-Guinea en 

 eenige eilanden der Zuidzee aangetroflen. 



De soort, wier naam eene zoo groote vermaardheid 

 heeft gekregen, dat hij dikwijls door onkundigen 

 op allerlei andere soorten toegepast wordt, is Boa 

 consiriclor. Zij is zeer fiaai geteekend, te weten, 

 op een rosékleurigen grond met een net van groote 

 bruine vlekken versierd, die wederom een twintigtal 

 eironde velden insluiten. Haar kop is met kleine 

 schubben bedekt. Zij bereikt eer.e lengte van zes 

 tot acht voet. en wordt in een groot gedeelte van 

 liet heete Zuid- Amerika aangetroffen. Men vindt 

 liaar in drooge streken, waar zij zich meestal 

 in bosschen ophoudt. Hier leeft zij, meestal gezellig, 

 in aardholen, of onder booinwortels, en klimt 

 somtijds op boomen, gaat daarentegen nooit te 

 water. Zij maakt voornamelijk jagt op zoogdieren, 

 zonals muizen, ratten of aguü's; eet echter ook 

 andere kruipende dieren. Den mensch wordt zij 

 evenmin gevaarlijk als eenige andere soort, en 

 elkeen zal beseffen, dat de verhalen van gevechten 

 dezer slangen met tijgers en buffels niets dan 

 sprookjes zijn, evenzeer als het verhaal, dat de Boa, 



alvorens haren buit te verslinden, dien eerst met 

 speeksel overtrekt en half verrotten laat. Op 

 Madagascar heeft men eene even groote, maar 

 anders gekleurde soort, en wier snuit van boven 

 met onregelmatige schildjes bedekt is. De grootste 

 van alle Boa's en alle slangen in het algemeen is 

 de Water-boa, Boa tnurina, vermits zij tot vijf en 

 twintig voet lengte bereikt. Zij is, behalve hare 

 eigenaardige kleurverdeeling zeer kennelijk, doordien 



j hare oogen en neusgaten sterk naar boven gerigt 

 zijn. Hare grijsbruine kleur wordt door twee rijen 



j van groote, ronde, donkerbruine vlekken afgebroken. 

 Haar kop is met tamelijk groote, onregelmatige 

 schilden bedekt. Dit reusachtige dier houdt zich in 

 de groote rivieren en moerassen van Zuid-Amerika 

 op, en brengt levende jongen ter wereld. Het 

 maakt jagt op visschen en allerlei zoogdieren lot 

 de grootte van een reetje. In Brazilië, Suriname 

 en de omliggende landen heeft men eene soort, 



I Boa canina, met een sterk zijdelings zamengedrukt 

 ligchaam. Zij is fraai lichtgroen van kleur, met 

 smalle, witte, dwarsvlekken. Zij zoekt haren buit 



] tot in de hutten der inboorlingen of negers op. 

 Zij bereikt omstreeks zes voet lengte en klimt op 



! boomen. Anderen verhalen, dat zij ook te water 

 gaat. Eene andere in Suriname gemeene soort, 



! Boa hortulana, heeft slankere vormen dan gewoonlijk; 



' hare achterste lipschilden zijn van diepe groeven 



' voorzien, en zij is lichtbruin met lionkere bruine 

 ruit- en nekvlekken. Zij houdt zich op boomen 

 op, zelfs die der plantsoenen, en maakt voornamelijk 

 jagt op vogels. De gekielde Boa, Boa carinala, is 



I eene tamelijk kleine soort met een zeer sterk 



I zijdelings zamengedrukt, fraai met allerlei, vooral 

 bruine tinten geteekend ligchaam, met zeer sterk 



I gekielde schubben, die ook den geheelon kop van 

 boven bedekken, en hier buitengewoon klein zijn. 



j Zij wordt in de Molukken, en Nieuw Guinca uict 



j de Papoe-eilanden aangetroffen. 



DE PYTHONS. 

 PYTHON. 



De Pythons, uitsluiten I aan de Oude Wereld eigen, 

 hebben de grootste overeenkomst met de Boa's, 

 en onderscheiden zie'; van laatstgenoemde slechts 

 doordien haar staart op de onderzijile, in plaats 

 van met eene, met twee rijen schilden bekleed 

 is. Zij hebben bovendien meestal tanden in het 

 tusschenkaaksbeen, en hare oogholte is van boven 

 door een eigen been overdekt. Hare lipschilden 

 zijn steeds gedeeltelijk van groeven voorzien. 



Eene dor meest bekende soorten is Fylhon 

 birillalus. die, niet eenige kleine afwijkingen over 

 het geiieele heete Afrika, het vasteland van 



