DE BATRACHERS. 



B A T R A C H 



De Batrachers bevatten tle kniipemle dieren, die in 

 het algemeen door de hoofdvormen der Kikvorschen 

 en Salamanders vertegenwoordigd zijn; ofschoon 

 deze dieren door de nieuwere natuurkundigen onder 

 den naam van sAmphibia" als eene eigene klasse 

 van de overige kruipende dieren, aan welke men 

 den naam van ))Reptilia" laat, afgescheiden worden. 



De Batrachers vertoonen de volgende hoofd 

 kenmerken. Hun ligchaam is met eene naakte, 

 slijniachtige huid bekleed; men ontwaart aan het 

 achterhoofd twee gewrichtknobbels, in plaats van een ; 

 er zijn geeiie uitwendige mannelijke geslachtsdeelen 

 aanwezig; de hartkamer is enkelvoudig; liu;me 

 eijeren zijn met een slijmig vlies bekleed, en worden 

 meestal eerst nadat zij gelegd zijn, zonder eene 

 eigenlijke paring, bevrucht, en zij zijn ontbloot van 

 een samnion", dat is te zeggen van een met vocht 

 gevalden zak, waarin de kiemende jongen verborgen 

 zijii; zij hebben daarentegen eene urineblaas; deze 

 dieren ondergaan eindelijk eene soort van 

 gedaanteverwisseling, veiinits zij in het eerste 

 tijdperk van hun leven de gedaante van maskers 

 hebben, die door kieuwen ademen, welke kieuwen 

 later, na de ontwikkeling der longen, op weinige 

 uitzonderingen na, geheel weder verdwijnen. Ten 

 opzigte van hun geraamte valt op te merken, dat 

 de ribben ontbreken, en deze vervangen worden 

 door sterker ontwikkelde dwarse uitsteeksels der 

 wervels; verder ilat ook de zoogenaamde vierkante 

 beenderen ontbreken, die bij de overige kruipende 

 dieren de onderkaak met de bovenkaak verbinden. 



De Batrachers bieden, ten opzigte hunner uiterlijke 

 gestalte, allerlei verscheidenheden; intusschen kan 

 men deze tot drie hoofdvormen terugbrengen. De 

 eerste dezer hoofdvormen behelst die der kikvorschen, 

 die vooi-al door het gebrek aan eenen staart 

 gekenmerkt zijn, en steeds vier groote pooten 

 hebben. De tweede is die der Salamanders, die eenen 

 staart en tamelijk kleine pooten hebben, en derhalve 

 aan de gestalte der hagedissen doen denken, weshalve 

 zij door het volk veelal Water Hagedissen genoemd 

 worden. De soorten van den derden vorm, de 

 Visch Salamanders, hebben een meestal zeer in de 

 lengte gerekt ligchaam en min of meer onvolkomene 

 pooten. De derde en laatste grondvoirn, eindelijk, is 

 die der Caecilias, bij welke de pooten ontbreken, 

 en welke door haar wormvormig ligchaam aan de 

 slangen doen denken. 



Eene nadere beschouwing der Batiachers in het 

 algemeen leert ons nog de volgende bijzonderheden 

 kennen. De gladde, dat is te zeggen van schubben 

 ontbloote huid dezer dieren is van slijmporién 



en bovendien niet zelden van klieren voorzien. Zij 

 I is bij de Kikvorsch-Batrachers aan sommige plaatsen 

 vastgehecht, en de hierdoor overgeblevene ruimte 

 1 tusschen de huid en de spieren kan met lucht 

 j opgevuld worden. Bij sommigen ontwaart men dwarse 

 plooijen in de huid, en deze vormen bij de Caecilias 

 volkomene diepe ringen, tusschen welke, bij sommige 

 soorten, dunne schubachtige plaatjes liggen. Bij 

 aanwezigheid van pooten, zijn de achterste dezer 

 ledematen meestal van vijf, de voorste \an vierteenen 

 vooizien, die .slechts bij een zeer klein getal soorten 

 ! met hoornachtige punten, hij wijze van nagels, 

 gewapend zijn; daarentegen loopen deze teenen aan 

 hun einde somtijds in eene schijfvormige vlakte uit, 

 en zijn onderling niet zelden door zwemvliezeii 

 vereenigd. De ko)) der Batrachers is in den regel 

 naar voren afbellend en in eenen afgeronden snuit 

 uitloopend. De achterste opening van het ligchaam 

 heeft in den regel de gedaante eener overlangsche 

 spleet, en is slechts zelden kringvormig. De oogen 

 zijn bij de meesten naar de zijden en een weinig 

 naar boven gerigt; er zijn ook bij vele soorten 

 volkomene oogleden aanwezig; maar bij anderen zijn 

 de oogleden klein en onbewegelijk, en bij sommigen 

 zijn de oogen geheel onder de huid verborgen. Men 

 neemt bij de Batrachers nooit eenen uitwendigen 

 gehoorgang waar. Bij een getal soorten van Batrachers 

 ontbreken de tanden geheel en al; bij anderen zijn 

 in beide kaken tanden aanwezig; terwijl zij bij nog 

 anderen in de onderkaak ontbreken; sommigen 

 hebben ook tanden in het gehemelte, en somtijds, 

 ofschoon zelden, ontwaart men er ook op de ploeg- en 

 wiggebeenderen. Er zijn bij de Batrachers nooit 

 speekselklieren aanwezig. De tong doet zich, volgens 

 de soorten, dikwijls onder zeer verschillende gedaante 

 voor: zij schijnt bij sommigen geheel te ontbreken; 

 bij anderen is zij geheel met de mondbekleeding 

 aaneengegroeid; bij de soorten met eene vrije tong 

 is zij min of meer schijfvormig, van achteren veelal 

 ingesneden, en bij eenige Salamanders zit zij zelfs 

 als op eenen steel gelijk een Champignon. De 

 inwendige ooropeningen, steeds met twee openingen 

 uitkomende, vertoonen er bij de Pipas slechts 

 eene. Men ontwaart bij de mannetjes van vele 

 Kikvorsch-Batrachers, hetzij in het midden, hetzij 

 aan weerszijde der keel een zak, en deze zakken 

 worden opgeblazen, wanneer het dier zijne stem 

 doet hooren. 



De maag der Batrachers is groot en gespierd, 

 en zij hebben een kort darmkanaal. De luchtpijp 

 is vliesachtig, kort en zonder strotklepje. Er zijn 

 steeds twee longzakken aanwezig, maar hunne cellen 



