voedsel bestaat meestemleels uit vliegende en andere 

 insekten, of ook uit andere kleine dieren. Men 

 kent een groot getal soorten van boomkikvorschen; 

 zij zijn over alle werelddeelen verspreid, en zij 

 bieden onderling allerlei kleine wijzigingen in liare 

 gestalte en kleur aan. 



Men neemt tot voorbeeld dezer soorten gewoon'ijk 

 den gewonen boomkikvorsch, Hyla nrborea. aan. Dit 

 diertje bewoont het grootste gedeelte van Europa, 

 Noordelijk Afrika tot op de Kanarische eilanden, 

 en het gematigde Azië tot Japan. In ons land is 

 het tot de grens-provinciën beperkt. Het is veel 

 kleiner dan onze kikvorschen, op de bovendeden 

 groen, op de onderdeden geelachtig. Het geldt in 

 vele stieken voor een weèrprofeet, en wordt derhalve 

 levend in glazen gehouden, die half met water gevuld 

 zijn, en waarin men een houten laddertje plaatst, 

 waarop het diertje bij schoon weèi- zit, en bij 

 veranderlijk weder onder het water duikt. Op de 

 Molukken met Timor, en Nieuw-Guinea en de 

 Papoe- en Aroe-eiianden heeft men eveneens eene 

 groene, op onzen boomkikvorsch gelijkende soort, 

 Hyla cyanea genoemd, maar zij overtreft in giootte 

 onze grootste kikvorschen. In Brazilië en Suriname 

 treft men, behalve een getal anderen, pene sooit, 

 Hyla venulosa, aan, wier lichtbruine kleur met 

 donkerbruine vlekken als gemarmerd is. Men zegt, 

 dat hare slijmerige huid, bij nachttijd, eene soort 

 van phosphorachtig licht verspreidt. i)e gemeenste 

 soort op de Soenda-eilanden is de aan hare witte 

 kaken zeer kennelijke Hyla leucomystax. Eene, door 

 de groote en ruwe wratten, waarmede de bovenzijde 

 van haar ligchaam bedekt is, afwijkende sooit, de 

 Boomkikrorsch met v;raUen, Hyla leprosn, wordt op 

 Sumatra aangetrolTen. 



De BoomkikKOrsch met irratlen. Hyla lepro^n. 



Eene der fraaiste soorten is Hyla Remicardlü, 

 van de Soenda-eilanden. Zij is rank van gestalte, 

 heeft echter eenen broeden kop, en de teenen van de 

 voor- en achterpooten door zeer groote zweiu vliezen 

 veieenigd. Zij is op de oiiderdeelen oiaiijet;f'el, op 

 de bovendeelen groen, somtijds echter roséiiKjd met 

 zwarte slippen. 



In Brazilië en Suriname heeft men eene groote, 

 van boven groene, op de onderdeelen oranjegele 

 soort, Hyla bicolor, wier vingers allen geheel van 

 zwemvliezen ontbloot zijn, en die bovendien den 

 eersten vinger der voorpooten en de eerste twee 

 vingers der achterpooten aan de overige vingers 

 tegenovergesteld heeft. 



In Achter-Indië tot Nieuw-Guinea komen eenige 

 soorten voor, welke door haren smallen kop en hare 

 gestalte aan de kikvorschen doen denken, en wier 

 schijfjes aan de vingertoppen klein zijn. Men ontwaart 

 haar veel in het gras. De gemeenste dezer soorten 

 is Hyla eryiftraea, groen, met eene gele streep aan 

 weerszijde van den rug. Hyla chalconota is op de 

 bovendeelen donkergroen, en op de onderdeelen 

 geelachtig. 



In het heete Amerika leven eenige kleine, donker 

 gekleurde soorten, die, gelijk de padden, volstrekt 

 geene tanden hebben. Eene dezer, Hyla tinctoria, 

 is blaauwachtig zwart en heeft aan weerszijde van 

 haar ligchaam, of ook op den rug, eene lichtblaauwe, 

 overlangsdie streep. Zij is niet zeldzaam in Suriname, 

 en houdt zich aldaar aan de rotsachtige oevers der 

 li vieren op. 



DE KIKVORSCHEN. 



R A N A. 



De beide in ons land en in het grootste gedeelte 



van Europa levende Kikvorschen kunnen in het 



algemeen tot voorbeeld verstrekken van de soorten, 



welke men onder dezen naam tot een groot geslacht 



I vereenigt. Van de Boomkikvorschen onderscheiden 



zij zich, behalve dat hare vingertoppen niet van 



schijfjes voorzien zijn, door eenen meer langwerpigen 



kop. Zij hebben, gelijk de boomkikvorschen, meestal 



eene gladde huid. Hare voorpooten zijn van vier. 



de achterpooten van vijf vingers voorzien, van welke 



de vierde langer is dan al de overigen. Hare bovenkaak 



is met tanden gewapend, en er zijn gewoonlijk ook 



tanden in het gehemelte aanwezig. De oogen zijn 



' groot, en de neusgaten naar boven gerigt- De tong 



is van achteren vrij, en dit gedeelte is hetzij afgerond, 



hetzij uitge.sneden. Er is bij de mannetjes van 



vele soorten aan weerszijde der keel een huidzak 



aanwezig, dia bij het kwaken met lucht gevuld 



wordt en alsdan in de gedaante eener ronde blaas 



j te voorschijn treedt. De kikvorschen kunnen zeer 



I goed springen. Vele soorten houden zich bij voorkeur 



in het water op, terwijl anderen meer bepaald 



1 op het land leven, en slechts in den paartijd te 



i water gaan. Hun voedsel bestaat uit alleilei insekten, 



wormen of andere kleine dieren. De eijeren zijn 



tot klompen voreenigd. De kikvorschen zijn (ivei- 



