en eenkleurig zwart is, kan men haar niet daarvan 

 onderscheiden. Intusschen biedt hare voortleling 

 een afwijkend verschijnsel aan. Er ontwikkelen 

 namelijk, bij het wijf;je, slechts een twintigtal eijeron, 

 van welke wederom echter slechts twee ontwikkelen; 

 terwijl de overige eijeren tot voedsel dezer twee 

 jongen dienen. Deze twee jongen worden ook op het 

 land en ni^t in het water geboren, vermits hunne 

 kieuwen reeds bij hunne geboorte verdwijnen. .lapan 

 brengt eene ranke soort, Snlamandra nngnicnlata of 

 ».laponica" voort, wier teenen, gedurende den tijd 

 der voortplanting, met kleine puntige nagels gewapend 

 zijn. Zoodanige nageltjes merkt men intusschen ook 

 bij de maskers dezer soort op. Rij eenige der 

 Noord-Amerikaansche soorten is de tong als op 

 eenen steel bevestigd, en doet door hare gestalte 

 aan eenen Champignon denken. Onder deze behoort 

 Snlumandra longicaiidala. 



Eene, door hare gedaanteverwisseling merkwaardige 

 soort is de Axolotl, Salamandra axolotl, van Mejico, 

 omdat de maskeis, dus de onvolkoniene dieren, 

 volmaakte geslachtsdeelen krijgen, voorttelen en 

 dat uit hunne eijeren wederom maskers voortkomen, 

 die slechts somtijds in salamanders veranderen. De 

 geschiedenis der levend naar Frankrijk aangevoerde 

 maskers dient vooral tot opheldering van voornoemde 

 verschijnselen. Het Parij.sche mnseum ontving in 

 '1864 zes stuks maskers van den Axolotl, bestaande 

 uit .5 mannetjes en een wijfje. In het volgende 

 jaar, van half Januarij tot in het begin van Maart, 

 legde het wijfje, in twee keeren, een groot getal 

 eijeren. Dezen ontwikkelden geregeld, zoodat de 

 jongen in het begin van September van datzelfde 

 jaar volmaakt gelijk waren aan de andere maskers. 

 Eenige dezer jonge maskers begonnen intusschen 

 van nu af te veranderen, te weten de kieuwen, 

 even als de huidkaminen van den rug en staart, 

 werden allengs kleiner en verdwenen eindelijk geheel 

 en al ; de vorm van den kop veranderde eveneens, 

 er kwamen geelwitte vlekken te voorschijn, de 

 tanden en het geheele geraamte werden gewijzigd ; 

 kortom, er werd ten slotte uit deze maskers een 

 volkomene salamander, terwijl de overigen in den 

 toestand van maskers bleven. Sedert werden in de 

 Fransche aquaria duizende dezer dieren gekweekt, 

 maar van alle dezen veranderden niet meer dan dS 

 stuks in Salamanders, en wel slechts gedurende 

 de beide eerste jaren, maar later niet meer. Er 

 was, wel is waar, bij sommige andere, maskers een 

 begin van verandering te zien, maar daarbij bleef 

 het. Proeven, genomen met wegsnijding der kieuwen, 

 hadden geen ander gevolg dan dat de kieuwen weder 

 aangroeiden. Het volkomene dier vertoont zich 

 onder gewonen salamander-vorm, terwijl het masker, 

 oorspronkelijk »Axolotl" genoemd en onder den 

 geslachtsnaam »Siren" of sSiredon" afgescheiden, 

 het voorkomen heeft van een kikvorsch masker, 



met eenen platten kop, buitengewoon groote kieuwen 

 en vier volmaakt ontwikkelde pooten, van welke 

 de voorste van vier, de achterste van vijf teenen 

 voorzien zijn. Dit dier leeft in de meren van 

 Mejico; het is bruin van kleur met donkerbruine 

 vlekken, voedt zich met kleine schaaldieren, en 

 wordt gegeten. 



Men geeft den naam van Water-salamanders aan 

 de soorten, wier staart hoog en sterk zijdelings 

 zamengedrukt is. Men scheidt haar veelal onder 

 den geslachtsnaam van »Triton" af. De meest 

 bekende soort van ons werelddeel, die ook in de 

 Nederlanden aangetroften wordt, is de gewone 

 Water-salamander, Salamandra criüala. Zij bereikt 

 vijf duim lengte, en is op de bovemleelen bruin, 

 op de onderdeelen rood met zwarte vlekken. 

 Intusschen treft men, ten opzigte der kleuren, 

 allerlei afwijkingen volgens de voorwerpen aan. De 

 mannetjes zijn, gedurende den tijd der voortplanting, 

 langs den rug, van eene groote huidkam voorzien, 

 die na dit tijdperk wederom ver.lwijnt. Dit dier 

 leeft in slooten of poelen, zwemt behendig, kruipt 

 echter ook op het land, en woidt somtijds zelfs in 

 kelders aangetroflen. In de meren van Zwitserland, 

 en in de streken van Duilschland en Italië, heeft 

 men een dier, hetgeen een weinig kleiner is dan 

 de gewone Water-salamander, met wien het overigens 

 de grootste overeenkomst heeft. Men scheidt het 

 intusschen onder den naam van Salamandra alpestris 

 daarvan af. Men heeft bij dit dier eenige, ofschoon 

 geringe onregelmatigheden in de gedaanteverwisseling 

 waargenomen, doordien de maskers, bij vroeg 

 invallend koud weder, in plaats van in het najaar 

 van gedaante te verwiss^len, tot het volgende 

 vootjaai- in dezen staat blijven, en, ofschoon van 

 volkomene geslachtsdeelen voorzien, niet voorttelen, 

 maar alsdan in het volkomene dier veranderen. 

 Eene andere in Europa en vooral in ons land gemeene 

 soort is de Icleine Water-Salamander, Salamandra 

 tacniata. Zij is op de onderdeelen geelachtig met 

 zwarte vlekjes. In het najaar treft men deze 

 diertjes niet zelden in tuinen en op moeslanden 

 aan. De mannetjes hebben alsdan hunnen kam 

 verloren. In Spanje heeft men eene soort, Salamandra 

 pleurodeles, wier i egte ribben met haie punten door 

 de huid der zijden van den romp heensteken. 



Eenige soorten vormen de onder afdeeling der 

 Reuzen-Salamanders, omdat zij eene lengte van twee 

 tot drie voet bereiken en veel steviger van maaksel 

 zijn dan de overige Salamanders. Haar staart is 

 bovendien nog sterker zijdelings zamengedrukt dan 

 die der Water-Salamanders, en heeft door zijne 

 hoogte het voorkomen van een roeispaan. Zij wijken 

 bovendien ook door eenige wijzigingen in haar 

 maaksel van de overige Salamanders af; want zij 

 hebben geene vrije oogleden, hare tong is groot en 

 rondom vastgegroeid, de tanden van het gehemelte 



