9° >'*^»^ 



Sionfs omnino caruisfe , earumque in fyllabicam 

 Hebraeam , Chald. Syr. & Samaritanam fcripturam 

 introdu£tionem , decurrentis sui grammaticis , qui 

 eas ad facilitandam leQionem in libris compendii 

 causfa non pundtatis , tanquam necesfarium vocali- 

 um furrogatum excogitarunt, adfcribendam esfe, 

 vt earum inconftans, mox rarus, mox frequcns, in 

 facris codicibus vfus extra omnem dubitationis ale- 

 am ponit. Quo autem tempore hsc operatio, quae 

 nifi punfta vocalia iam adfuisfent , in contigua fcri- 

 ptione peragi rite non potuit, fuscepta fuerit, cer- 

 to quidem definiri nequit , probabile tamen reddi- 

 tur, eam eo tempore vel paullo ante vel pofl: x- 

 ram chriftianam inftitutam esfe, quo ex mente fcri- 

 ptorum iudaicorum egregia ipforum doftorum in 

 re grammatica & critica induftria fuit , quod etiam 

 asfertum infcriptiones Palmyrens & Carpentora- 

 ftenfis, nec non numi fic difti Samaritani , vel po- 

 tius Cozibsi, quibus iam matres Ie£lionis expresfac 

 exftant, euinceie videntur. 



III. Proprium orthographix phcenicix huc fe- 

 re redit : 



1. Phcenicum fcriptio , fi modo epigrapharum 

 delineationibus fides fit habenda , contigua 

 fuisfe videtur. Sed reticendum non eft , in- 

 fcriptionem fecundam Citienfem multas pun- 

 ais & virgiiiis diftinftas exhibere diaiones. 

 Vtrum ab ipfo artifice, aut ab alia manu vel 

 confulto vel cafu id faftum fit , vnice ex ipfa 

 lapidis infpeftione diiudicad poterit. 



2. Diaiones verfum claudentes ob fpatii angufti- 

 ■ am disiungere infolens ipfis non fuit. 



3. Cha- 



