3. Charafterum figmx in epigraphis monumen- 

 torum & numorum vnius eiusdemque infcri- 

 pcionis , ciuitatis & cfficinas , a fe inuicem fe- 

 pius in magnam interpretis moleftiam rece- 

 dunt : quae vero variatio potius epigrapharum 

 auQioribus , lapicidis & toreutis bene vel ma- 

 le pingentibus , quam diuerfis regionibvis & 

 a^tatibus eft attribuenda. Exftantiores earum 

 variationes ex ipfis monumentis fummo ftudio 

 defumtos Tab. III. propofui. 



4. Litterx cognatx pronuntiationis v. c. n cum 

 n,- n cum o; t finc Dagefch, quod Arabico 

 Dfal refpondet, cum 1, interdum commutatge 

 reperiuntur. 



5. Nomina generis feminini fub duplici terminatio- 

 ne in omnibus reliquiis pbceniciis terminatione n 

 veniunt, quem morem & Arabes tenent. 



IV. Quemadmodum omnia monumenta hebrai- 

 cis , fyr. rel. charafteribus infcripta dici nequeunt 

 hebraica, fyriaca rel. quod a Charaftere ad ipfam 

 linguam , quo exarata eft , male concluditur ; ita 

 quoque epigraphe phceniciis litteris , lingua vero 

 peregrina fcripta, nullo prorfus modo phcenicia 

 nominari poteft. Vix itaque mente concipi posfet, 

 qui faStum , vt cl. Barthelemy fepulcralem infcri- 

 ptionem Carpentoraftenfem lingua chaldaica & lit- 

 teris partim asfyriacis , partirn phceniciis exaratam 

 appellare potuerit infcriptionem phceniciani c) , nifi 



lin- 



cj MeiHoires de l'Acad. des Infcript. T. XXXIT. p. 72;. 

 "Explication d'un Bas • relief Egyptien , & de /' infcription Phe- 

 nicieme qui 1'accompagne. P. 737. Voici des raifons pouc 



