3i8 



T»"S«-4" 3'0 TS ^^Sf-V 



yovti nomen, qnod m Nominativo & Voca- 



tivo adfcivit Piter idem ac jFobas Tyriorum Dcus, 



qui a Latinis corrupte Juba (cribitur, vid. Kippingii 



Antiqu. Rom. Lib. I. c. i. §. xxii. atque fic nuncu- 



patura Lapp. Jubmat, murmurare, fonare, frago- 



rem edere, unde & hi ipfi Deum ^ubmal , Fenni 



jfiimala h. e. Tonc.ntem vocznt. Jubma, fonus,fra- 



gor. Abba wuobme jubma, Tota filva refonac. 



Suet. rcddunt Auftores Lexici Lapponici editi 



Stockh. I780. Hela Skogen Ijummar (reclius ^hot- 



mar). Fiter autem ad cultum divinum exprimen- 



dum additum exiftirao , quemadmodum etjam in 



Marfpiter, Diespiter, a Lapp. Pittotet, Colere, cul- 



tu religiofo profequi. ^up-piter igitur (cum gemino 



p, veteres fcripfisfe, ex Ennio Varro refert) cui 



horrendos fulgurum atque tomtruum effeftus tribu- 



ere folebant, & quem, ideo cultu religiofo profegue- 



lantur, vix aliunde quam a diQ:is vocabulis Lapponi- 



cis nomen traxit, licet pofterior fyllaba in Jubmel, 



Tonator proprie, id quod fEpisfime accidit in com- 



pofitione defideratur m) Latini non raro Jovem 



luum Tonantem ^lutant & Patrem Tonanfem {Pa- 



ier & Piter , non immerito forte, fequiori xvo i- 



dem putabant). Vejovis dicitur a Vejel validus, 



robuflus, h. e. Jupiter potens. Conf. fupra Febru- 



arius. jfupiter Htator a Stattertet curfu defifle- 



re 



' m) Ex diverfa flexione definentis vocabuli, nihil finirtre 

 judicandum. Latinorum terminatio adjertiva /j, Lapponum 

 EL Germanor. Ziichtigung & Suecor. Tnktttn eadem vox} 

 ^am exigua veip harum jQmilicudo ia deHnendo? 



