DNE ss ASNc'riE Ne is 415 
versus minorem; tangens autem C'Æ fecabit bifariam angulum 
SCC’, & ita occurret axi in e, ut fit Se — SC’. Patent ex 
paturà parabolæ. 
D. CH OL A NUUME LT 
(38) Ipl direétio tangentis C’Æ, & anomalia C'SA, ac 
diflantia perihelia SF facilè inveniuntur calculo trigonometrico. 
Si enim radius SC” fit major, ut figura exhibet, & dut CD 
parallelà direérici ufque ad C’G”, cui erit perpendicularis, an- 
gulus SC'C dicatur À, angulus verd CC'G fit — BP, ait 
SC'E — ISCC' —= L(A + B), & anomalia CSV ob 
CG, S A parallelas eft fupplementum $C’G' — 4 + B, 
Conftat autem ex Cometarum theorià not Aflronomis, effe dif- 
tantiam periheliam SV — SC" x (col. } anom.)*. Quare totum 
reducitur ad inventionem angulorum À, B. Prior invenitur in 
tianoulo SCC ex datis lateribus & bafñi CC’; pefterioris cofinus 
ft 7, qui dur um C'D ft — C'G — CG 
= SC — SC. 
(39:) Hinc obtinentur hujufmodi regule. 
© Anventis binis radis ve@oribus & chordé , invemiatur in eorum. 
triangulo angulus oppofitus radio minori, qui dicatur À ; inveniatur 
angulus B, cujus cofinus fit differentia radiorum divifa per chordam: 
angulus tangentis cum radio majore versis minorem erit 2 (A +- B). 
Anomala radiÿ majoris erit fupplementum À + B,& ejus di- 
midium erit complementum + (A + B); diffautiæ perikcliæ 
logarithms habebitur addendo fimul logarithmum radii longioris ; 
© 2 log. cof. + {A + B). 
SGH O0 L pb MUR E 
(40.) Si vocetur 4’ angulus oppofitus radio majori invenitur 
anomalia radiïi minoris — 4° — B, jacente axe versùs radium 
majorem, vel ad partes oppofitas, prout is valor obvenerit neva- 
 tivus vel pofitivus, quod facilè demonftrari poteft, produétà GC 
in 2; erit enim anomalia PSC — SCB — SCC’ —— C'CB, 
Fig. 4° 
