Fg. 6 &7. 
226 MÉMOIRES PRÉSENTÉS À L'ACADÉMIE 
(77) Cents C, C" (fig. 6) intervallis CS, C'S deferi- 
bantur arcus circulorum, qui fibi occurrant alicubi in O; ducatur 
communis tangens que iplos perradat alicubi in G, G'; ducatur 
SA perpendiculum in eam tangentem, & fecetur bifariam in 
Erit (uum. 36) GG’ dieéhix, SA poliio axis, SF diflantia 
perihelia, primum e quatuor quæfitis. 
(78) Ducutur VK perpendicularis ad lineam nodorum SW, 
& capiatur in fou 7 ipli æqualis D VF versùs 71, ac in AC 
demittatur perpendiculum #4; Du hujus transferatur in fig. 6 
in Xu versus PV, & dudtà Sw, que occurrat Edipticæ in a, 
determinabit a pofitionem perihelii in ipA Ecliptica Erit enim 
in figurà 7 Du ad DV, ut DC ad DM, five ut cofinus an- 
gui CDM ve fnum. 73) indinationis orbitæ, ad radium : 
adeoque cùm pundum Ÿ fit ad parabolam applicatam , erit 
(oum.. 3 3) punétum x ad projedlam, & Sa projetio axis 
SVA que determinat ipfius pofitionem redaétam ad Edclipticam, 
quod erat fecundum € quæfitis. 
(79) Faciliès & accuratits ex habitis D, P'D", habebuntur 
DC, D'C', fi indinationis inventæ capiatur cofmus ad radium 
100. Applicatà ad eum numerum in circino proportionis reétà 
PD, pates 100 exhibebunt refpondentem DC; e contrario 
applicati WÆ ad parts 100, partes refpondentes ei cofinui exhi- 
bebunt Æ# juxta numerum 33. Ac eodem paclo ex datis quot- 
cumque punétis orbitæ projette, invenientur (um. 34) totidem 
punéla applicata, & vice verlà. 
(80.) Si femel fiat angulus /fg. 7) ACE æqualis inclina- 
toni, ejus ope admodum facilè idem præftabitur per conftruétionem. 
Si enim affumatur in eà quævis C 7 xqualis cuipiam D"P" (fig. 6) 
ducaturque / D" perpendicularis ad € À ufque ad CE’, erit C D" 
æqualis CD” figure 6, & D" elevatio punéti C" fupra 2° 
ante applicationem. E contrario captà in figurà 7, CD"=— CD" 
figuræ 6, & demiflo perpendiculo D" 7, habentur CHA 
illius æquales D" P" hujus, & elevationi C" fupra P". Quin 
imè fine duétu perpendiculi D”7 haberi poteft magaitudo iplrum 
