Fig, 2 
& 6. 
430 MÉMOIRES PRÉSENTÉS À L'ACADÉMIE 
proxima TP (fig. 2) ope {ex triangulorum per regulam falfe 
politionis juxta numerum 2 5. Inventà iplà eruetur fecunda 7”P', 
cujus logarithmus — log. 7'P + log.r (num. $ ÿ). Ope eorumdem 
triangulorum invenientur PP" cum binis PC, PC", adeoque 
& C'Z Hinc methodo indicatà numero 32, habebitur linea 
nodorum. Factis enim C’1 : 1C — PP' :: CP: PN, 
habebitur & hic valor. In ïüfdem triangulis habetur SP cum 
angulo SPP" qui elt fupplementum SPN, ut figura exhibet, 
en idem cum iplo; adeoque in trianoulo SP AN dabitur angulus 
PSN; cûmque detur & TSP, bite differentia longitudinis 
lineæ nodorum SM a longitudine heliocentricà T'erræ determinatà 
ab ST, adeoque habebitur ip longitudo line nodorum. 
j1:) Porroterit (PDI= SP ein PSN, SPC 
TP x tang. PTC, que (num. $7) eft tang. I. Quare habebitur 
EC TP x tang, PTC 
g inclinationi EE = ————— 
tangens inclinationis PDC D Ps TU PN 
2.) In triangulo CSC", habitis SC, SC’, & CC’ ex 
ïifdem triangulis, habebitur per regulam numeri 39, vel per nu- 
merum 40, anomalia pro radio utrovis, & diflantia perihelia. 
Hæc erat tertium ex elementis quæfitis. Ex anomalià & radio 
veétore, ac diflantià perihelià invenietur per tabulas Halleyanas 
tempus refpondens ei anomaliæ addendum tempori obfervationis, 
vel ab eo auferendum ut habeatur momentum appulfüs ad peri- 
heliun, quod erat quintum. 
93+) Anomalia exhibet in figurà 6 angulum CS 4. Habe- 
batur angulus PSN (num. 90); & et ut PD ad CD, five 
(um. 3 3) ut cofinus inclinationis orbitæ: ad radium , ita tang. PSN 
ad tang. CSN, unde habetur & hic, adeoque & FSN. Cüm 
verd fit ut FA ad w K,, five pariter radius ad cofinum inclina- 
tionis, ita tang. VS N ad tang. 2 SN, habebitur & hic angulus, 
nimirum differentia longitudinis lineæ nodorum SW, & perihelit 
redacti ad Edclipticam per reétam Sa. Quare habebitur etiam 
longitudo perihelii, quæ erat quæfita quarto loco. 
(94) An Comcta fit direétus, an retrogradus, facilè patebit 
