AS Tr rp 
Kn nanne ndr 
â 
| 
De overgang tot de 20ste eeuw. De Siboga-Expeditie (1899—1900). Enz. 43 
De diepste korring — het werk van bijna 24 uren — had plaats in de 
Banda-Zee bewesten de Lucipara-Eilanden in nagenoeg 4400 M.; zij leverde een 
ton’ gewichts aan modder met weinig dieren. Deze arbeid beschadigde het als 
windtoestel dienende ankerspil zoozeer, dat de diepzeekorringen een tijdlang 
moesten worden onderbroken (de wenschelijkheid van een krachtiger en sneller 
werkend toestel te hebben was reeds op het eerste traject gebleken; aanschaffing 
bleek echter, ook te Soerabaja, niet mogelijk). 
Volgens een vluchtige opneming, gepaard aan nauwkeurige plaatsbepalingen, 
bleek de Zuidkust van Timor belangrijk (in het midden ongeveer 15 zeemijlen) 
binnen de door de kaarten aangeduide kustlijn te liggen. 
Tusschen Timor en Timor-Laoet bleek de Banda-Zee, met minder dan 1300 M., 
gemeenschap te hebben met de Timor-Zee, die vermoedelijk met meer dan 
1600 M. in communicatie is met den Indischen Oceaan. 
Lithotamnion-banken werden nog op verschillende punten van den Archipel 
aangetroffen. Evenals op het eerste traject, werden, op Solor en thans ook op 
Lomblem, gegevens betreffende de walvischvangst door inlanders verkregen. 
Enkele statistische gegevens, deze expeditie betreffende, mogen hier nog eene 
plaats vinden. Buiten den reeds genoemden wetenschappelijken staf en de officieren, 
bestond de bemanning bij het begin der reis, uit: 7 Europeanen (3 machinisten, 
3 stokers, 1 hofmeester, allen van de Kon. Ned. Marine), 37 Inlanders der Ind. 
Mil. Marine (3 Onder-officieren, 1 kok, 20 matrozen, 13 stokers) waaraan later 
nog 5 inlandsche matrozen en 2 stokers zijn toegevoegd. 
In 2763 stoomuren werden 12350 zeemijlen afgelegd, waarvan 2280 voor 
trajecten zonder onderzoekingen. Totaal kolenverbruik 1216 ton; 16 malen kolen 
geladen. Nachten onder stoom: 75. In totaal werd onder stoom gegaan 155 malen 
(38, 68 en 49) en even zoovele malen geankerd, waarvan des nachts 15 malen 
in het eerste (4, 6 en 5) en 23 malen in het tweede (3, 17 en 3) traject. Het 
aantal stations, waar eenig onderzoek, c.q. dieptebepaling voor wetenschappelijk 
onderzoek plaats had, bedroeg 363; daarbij waren, afgezien van de loodingen 
ten dienste van de navigatie of de hydrografie, 109 loodingen tusschen 180 en 
1000 M., 103 van 1000 tot boven 5500 M. Er werd een 200 keeren gekord of 
gedregd, waarvan 96 malen op diepten tusschen 100 en 4400 M. Strand- en rif- 
onderzoek had 71 malen plaats. 
Behalve de uitgestrekte verbetering van de Zuidkust van Timor en een groot 
aantal losse gegevens, werden, op hydrografisch gebied, in 24 lokaliteiten, baaien, 
eilandengroepen en ankerplaatsen opgenomen en van een 233-tal berg- en heuvel- 
toppen de hoogten bepaald. Van een 34-tal punten werden nauwkeurig Lengte 
en Breedte bepaald '). Zoo voor.navigatie als voor opneming bewees de grond- 
verklikker (submarine sentry) hier en daar goede diensten. 
Systematische meteorologische waarnemingen hadden niet plaats;- bij de on- 
1) Zie Monografie III van het seriewerk „Siboga-expeditie”, Hydrographic Results of the 
* Siboga-Expedition”, by G. F. TYDEMAN, Leiden, 1908. 
