da nend on om es head ct ieden man a 
Loodingen en Onderzoekingen na het jaar 1903. Aanvulling van het kaartbeeld. 49 
aanwijzing omtrent de Mentawei-randinzinking met 4690 en 5310 M. Van nog 
grooter belang waren de loodingen bezuiden het eiland Java. Men vond daar 
aanwijzingen, niet van één maar van zelfs twee „randinzinkingen”, die zich nage- 
noeg evenwijdig aan elkaar en evenwijdig aan den Java-wal uitstrekken. De 
buitenste randinzinking, die niet breed schijnt te wezen, is de diepste van beide. 
Men loodde daar (station 174) eene grootste diepte van juist 7000 M. aan, tevens 
de grootste diepte, tot dusver, uit den Indischen Oceaan bekend. Een drempel 
met ongeveer 2000 M. diepte scheidt de beide geulen van elkaar en in de binnenste 
vindt men dan ongeveer 3300 M. water staan. Mag men eene gissing wagen, dan 
zou de binnenste geul als eene voortzetting van het „diep” tusschen de voor- 
eilanden van Sumatra en den Sumatra-wal zelf kunnen worden beschouwd, die 
voor-eilanden zouden de boven zeepeil verheven toppen zijn van den bovenbe- 
doelden rug, die bij Sumatra zichtbaar en bij Java onzichtbaar zou wezen; de 
Mentawei-randinzinking en de inzinking bezuiden Java met 7000 M. grootste 
diepte, zouden dan eveneens elkaars voortzettingen kunnen beteekenen. 
De waarnemingen van de „Planet” werden bezuiden Java afgesloten, om 
eerst in de Ceram-Zee te worden hervat, waarna zij werden voortgezet langs de 
Noordkust van Nieuw-Guinee. Deze loodingen wijzen op een snelle toeneming 
van de diepten benoorden den Vogelkop; niet meer dan 9 zeemijlen uit den wal, 
loodde men diepten van 3000 M. Nog merkwaardiger bleek een oversteek van 
de „Planet”, uitgaande van Matupi en zich strekkende via Yap en Palau naar 
Manilla. Beoosten Mindanao loodde men weder een „randinzinking” aan (men 
mocht dat nu wel verwachten); het schip legde vier loodingsslagen over die 
randinzinking heen en daarbij kwam aan ’tlicht, dat de diepten zich langs de 
Oostkust der Philippijnen van Mindanao tot Straat Bernardino uitstrekken. Deze 
inzinking ligt 25 à 45 zeemijlen uit den wal en vertoont diepten van 8 à 9000 M. 
In het noordelijk gedeelte moet meer dan 8900 M. water staan (station 253); 
maar hoeveel precies is onbekend, daar de draad bij die waarneming gebroken is. 
Van ditzelfde schip staan nog een trek tusschen Hongkong en Yap (Maart 
en April 1907) en een trek van Yap naar Matupi (April en Mei 1907) ten dienste. 
Op den eersten trof men de W.Z.W.-lijke voortzetting van de randinzinking der 
Lioe-Kioe-Eilanden met 6585 M. aan (station 265). De. tweede trek biedt niets 
aan, merkwaardig genoeg om er, in dit verband, melding van te maken. 
Het Engelsche schip „Fantome” leverde in 1907 eenige loodingen, die, al zijn 
zij zelfs eerder verricht dan die van de „Planet”, toch, uit wetenschappelijk 
oogpunt, slechts als aanvullingen op het werk van laatstgenoemde zijn te be- 
schouwen. Die loodingen vallen bewesten Sumatra, in Straat. Soenda, bezuiden 
de Kleine Soenda-Eilanden en in'Straat Lombok; zij zijn gepubliceerd in „List 
of Oceanic Depths, 1907”. Ook van 1907 is het werk van de „Magnet” toebe- 
hoorende aan de Eastern Extension. CY, een kabelschip, dat loodingen verrichtte, 
eerst bezuiden Roti, daarna Z.W. van Straat Soenda en de Kokos-Eilanden !). 
1) List of oceanic Depths, 1907. 
