64 De diepten der zeeën. 
27°.5, 27°.5 en 25°, welke hellingen opvallend overeenkomen, gezien de omstan- 
digheid, "dat de 4 loodingen niet in ééne lijn lagen. 
Lucipara-eilanden, Banda-zee. In de nabijheid van deze groep werden de 
navolgende loodingen gedaan. 
Afstand tot den rifrand Diepte 
(1) 2000 M. 804 M. 
(2) 1600 ,„ 646 ,„ 
(3) 1150 „ 510 ,„ 
(4) 700 „ 421 „ 
(5) 150 „ 254 „ 
(6) 90 „ 173 „ 
Het randrif van het plateau, waarop deze eilandjes liggen, is bijzonder steil. 
Bij laagwater gezien, maakt de buitenrand den indruk vertikaal te staan of zelfs 
voorover te hellen. Op, enkele sloepslengten afstand werd met 72 M. de grond 
niet bereikt. Neemt men aan dat de voet van den loodrechten rifwand op deze 
… diepte ligt, dan geven de loodingen (5) en (6) eene bodemhelling aan van respec- 
tievelijk 50°.5 en 48° wat dan waarschijnlijk de natuurlijke helling is van doo- 
den koraalafval. 
Indien (5) ongeveer aangeeft de diepte, waarop rond het plateau de voet van 
bedoeld talud wordt aangetroffen, dan geeft het eerstgenoemd viertal loodingen, 
waarvan (2) en (4) liggen in ééne lijn, loodrecht op de richting van het randrif, 
respectievelijk bodemhellingen aan van (1) 19°, (2) 15°, (3) 14°.3 en (4) 16°.9. 
Berekent men de gemiddelde bodemhelling tusschen twee verder van de 
kusten gelegen diepten uit diepteverschil en onderlingen afstand, dan zal men 
zelden waarden vinden, welke de evengenoemde evenaren; wat hiervan de oor- 
zaak is, werd reeds hiervoren aangegeven. 
Zoo werden o.a. door Hr. Ms. Opnemingsvaartuig „Van Gogh” in het 
Mentawei-bekken ter oostkust van Siporah’ door opzettelijk daartoe verrichte loo- 
dingen en plaatsbepalingen in eene ongeveer O.N.O.-lijke strekking van af de 
100 vademsgrens de navolgende gemiddelde bodemhellingen bepaald: 
van 800 M. uit den wal (diepte 207 M.) tot 2 zeemijl uit den wal 8°.3. 
van 2 zeemil > > 5 030 NED, 5 0! 
RED) 5 BEUL SZ 8 ND) ele „ (diepte 1400 M.) 3°.0 
Wat de belles van den O.l. Archipel betreft, werd er reeds op SEEN. 
dat deze ten opzichte van de voortgaande nivelleering van den diepzeebodem 
onder andere voorwaarden verkeeren dan de ver van alle land gelegen deelen 
der open oceanen. In deze laatsten bestaat de neerslag bijna uitsluitend uit kalk- 
of kiezelzuurhoudende overblijfselen van plankton-organismen, waardoor de dikte 
van de neerslaglaag vermoedelijk slechts zeer langzaam aangroeit. De natuurlijke 
hellingshoek van dezen neerslag is waarschijnlijk tamelijk groot. De voor een 
belangrijk deel uit terrigenen slik bestaande neerslag in de bekkens van den 
Archipel groeit ongetwijfeld veel sneller in dikte en moet, ingevolge hare geaard- 
heid, een merkbaar kleineren natuurlijken hellingshoek hebben, zoodat bij een 
bepaalde helling van den bodem afglijding naar de diepere plaatsen bevorderd 
