80 d De diepte der zeeën. 
bepaalde boven- en onderzijde. Komen deze ondersteboven op den bodem te 
liggen, dan valt de grondreep op den dan over den grond sleependen bovenkant 
van het net, dat dientengevolge gesloten blijft en niets anders vangt dan wat 
Fig. 6. Diepzeekor. 
toevallig aan den buitenkant in touw en mazen blijft haken. Voor dit doel echter 
zijn gewone, uitgeplozen zwabbers doelmatiger. Om deze kwade kans, welke 
vooral op zeer groote diepte bij het gebruik van staalkabel als sleeptros groot 
is, te niet te doen, gebruikte de Amerikaansche onderzoeker TANNER voor de 
groote diepten een boomkor, zoodanig gewijzigd dat boven- en onderkant geheel 
gelijken vorm hebben en beiden van een grondreep voorzien zijn. Dit heeft intus- 
schen het nadeel, dat de grondreepen strak gespannen moeten zijn, en ook, dat 
de bovenkant van het net niet noemenswaard vóór den onderkant uitsteekt. 
Voor het vangen van goede zwemmers is dan ook de gewone vorm van kor 
beter gebleken, waarom deze bij voorkeur wordt gebruikt op de minder groote diep- 
ten, waar de vischrijkdom veel grooter is dan in de diepten van duizenden Meters. 
Bij den otterkor (fig. 7) heeft het net in hoofdzaak denzelfden vorm als bij 
den gewonen kor. De spreiding in de breedte wordt echter bij den otterkor ver- 
kregen op eene wijze, welke het gebruik van een veel grooter net toelaat dan 
bij de boomkorren (gewone kor en diepzeekor), waarbij die spreiding door een 
of meer vaste dwarsboomen wordt verkregen, hetgeen, met het oog op de buiging 
Se 
Fig. 7. Otterkor. 
daarvan en het gewicht, aan de afmeting in breedte bepaalde grenzen stelt. Bij 
den otterkor worden nl. de beide uiteinden van den mond van het net uiteen- 
gehouden door den druk van het water op twee staande, vlakke borden, elk aan 
een der hoeken van het net zoodanig bevestigd, dat de daaraan verbonden einden 
van den sleepkabel aan die borden een divergeerenden stand verzekeren. Bij het 
