90 De diepte der zeeën. 
bewesten het eiland Palawan gedane loodingen het bestaan hebben aangetoond 
van een evenwijdig aan dat eiland loopenden strook van beperkte breedte met 
diepten tot ruim 2500 M. en vrij van ondiepten, zou men geneigd zijn op te 
maken, dat aan deze aaneengeschakelde diepten het karakter van eene, ál het 
dan minder belangrijke randinzinking moet worden toegekend. 
In het gedeelte van den Stillen Oceaan, vallende binnen de grenzen van de 
diepzeekaart, zijn wel is waar een groot aantal loodingen gedaan, maar verreweg 
het grootste gedeelte daarvan werd verricht ten behoeve van den telegraafkabel 
Menado—Yap— Guam, en ligt diensvolgens op eene smalle strook. Daarbuiten, 
en met name daar bezuiden tot aan Nieuw-Guinee zijn nog zoo weinig loodingen 
verricht, dat deze met de kabelloodingen niet in een behoorlijk onderling ver- 
band zijn te brengen, zooals met die, welke dichter bij de oostkust van Mindanao 
zijn gedaan, althans nog eenigermate het geval is. Uit de laatstgenoemden is ge- 
bleken, dat ongeveer evenwijdig aan de algemeene strekking van die kust eene 
zeer diepe randinzinking loopt, waarin diepten tot meer dan 8500 M. zijn gevonden. 
Deze inzinking zet zich zuidwaarts met diepten van meer dan 7000 M. voort tot 
ongeveer 4° N.B. dwars van de Talauer-eilanden, waar zij bij de bovenbedoelde 
kabelloodingen door Hr. Ms. „Edi” met 7243 M. werd aangelood. 
In het verslag over deze loodingen is deze inzinking aangeduid als „Talauer- 
Graben” "). Zij mag echter met recht Mindanao-trog worden genoemd. 
Op de voor deze loodingen afgelegde trajecten werden soortgelijke diepe 
troggen aangetroffen bij de eilanden Palau, Yap en Guam met diepten, respec- 
tievelijk tot 8138, 7538 en 9636 M. 
Hoezeer, als gezegd, ten gevolge van het gering aantal bekende diepten 
buiten dit kabeltraject de diepzeebodem daarbuiten in de omgeving niet met 
eenige zekerheid in details in teekening is te brengen, mag uit de sterke afwis- 
seling van de diepten blijkende uit de kabelloodingen wel worden aangenomen, 
dat de zeebodem in dit deel van den Stillen Oceaan, hoezeer dan slechts hier 
en daar en over kleine oppervlakten tot aan het wateroppervlak reikende, een- 
zelfde geaccidenteerd karakter draagt als het bodemoppervlak in het oostelijk 
deel van den Archipel. 
Hoewel de opnoeming en beschrijving en de aanduiding van het onderling 
verband van de afzonderlijke zeegedeelten, bekkens en troggen in dezen Archipel, 
afgescheiden van hunne vermoedelijke ontstaanswijze, weinig anders kan zijn dan 
eene omschrijving in zoovele woorden van hetgeen de diepzeekaart te lezen 
geeft, kan zulk eene beschrijving toch haar nut hebben, eenerzijds omdat de 
schaal der kaart niet toelaat, met name op sommige verbindingspunten, alle details 
duidelijk genoeg te doen uitkomen, andererzijds omdat zij een leiddraad vormt, 
bij eene beschouwing van het onderling verband der diepzeetemperaturen in de 
verschillende zeegedeelten. Bij dit onderling verband zal men steeds in het oog 
1) Aus dem Archiv der Deutschen Seewarte XXIX. Jahrgang 1906, N°. 2. Lotungen IN. 
M.S. „Edi” und des Kabeldampfers „Stephan” im westlichen Stillen Ozean, bearb. von Prof. 
Dr. G. SCHOTT und Dr. P. PERLEWTIZ, Hamburg 1906. 
