92 De diepte der zeeën. 
zoowel smaller als — afgezien van enkele toppen — lager dan de buitenboog; 
men vindt daarop slechts kleine verheffingen, welke tot boven het wateroppervlak 
reiken, en waarvan meerdere, in overeenstemming met hetgeen de Soenda-eilanden- 
rug vertoont, vulkanen in een stadium van meerdere of mindere werkzaamheid 
hebben. De noordelijke Sermata-eilanden, de geisoleerde eilanden Seroea en Manoek, 
de Banda-groep, de Schildpad- en de Lucipara-eilanden en de Goenong. Api 
vormen de boven water zichtbare bodemverheffingen van dezen boog. Omtrent 
de diepteverhoudingen op dezen boog bestaat nog slechis gedeeltelijke zekerheid. 
Uit een beperkt aantal loodingen van de „Siboga” op het noordwestelijk gedeelte 
mag worden aangenomen, dat van een punt bewesten de Banda-groep naar de 
Lucipara-eilanden en wellicht nog tusschen deze en den Goenoeng Api een rug 
loopt met diepten van omstreeks 2000 M. Deze werd Siboga-rug gedoopt. Tus- 
schen de oostpunt daarvan en de Banda-groep en ook dicht ten zuiden van deze 
groep werden diepten grooter dan 4000 M. gevonden. 
Op grond van de bekende diepten mag wel worden aangenomen, dat het 
centrale gedeelte der Banda-zee, gelegen binnen den Banda-boog, eene inzinking 
met vrij vlakken bodem van overal meer dan 4000 M. en in het centrum ver- 
moedelijk over een groot deel meer dan 5000 M. diepte is. De grootste diepte 
der Banda-zee, het Weber-diep, wordt echter gevonden in haar oostelijke ge- 
deelte tusschen de twee concentrische bogen, waar tot 6505 M. diepte is gelood. 
Eene diepte van meer dan 5000 M. werd geconstateerd in het noordwestelijk 
deel, dat, blijkens eenige andere loodingen welke niet veel minder dan 5000 M. 
zijn, waarschijnlijk over een vrij groot oppervlak ten naasten bij deze diepte heeït. 
Tusschen dit noordwestelijk gedeelte en den Siboga-rug bevindt zich een opper- 
vlak van rond 70000 K.M.*, waar geene enkele looding tot op den bodem ver- 
richt is. 
De mogelijkheid is dus geenszins uitgesloten, dat de Toekang Besi-groep en 
Boeroe onderling verbonden kunnen zijn door een onderzeeschen rug met diepten, 
noemenswaard kleiner dan 4000 M. welke dan eene voortzetting van den Ceram- 
boog zoude vormen. Eene aanwijzing, dat zoodanige voortzetting bestaat, is er 
intusschen niet; wel echter mag op grond van de diepzee-temperaturen worden 
aangenomen, dat zulk een rug ergens minstens 1600 M. diep zou moeten zijn. 
Het zuidwestelijk gedeelte der Banda-zee heeft op het plateau der Toekang 
Besi-eilanden en bewesten den meridiaan van 124° O.l. over het algemeen diepten 
kleiner dan 3000 M. en, blijkens de aanwezigheid van meerdere tot of boven den 
waterspiegel reikende verheffingen en eene diepte van 3912 M. bezuiden de 
Toekang Besi-groep, een geaccidenteerd relief. 
Tusschen de evengenoemde groep en het eiland Boeton vormt de Boeton 
Passage den z.w.—n.o. gerichten Boeton-trog met diepten van ruim 3300 M. 
Dicht beoosten het eiland Saleijer in den mond van de Golf van Boni bevindt 
zich eene soortgelijke diepe inzinking van beperkte afmetingen. De diepte in 
dezen Saleijer-trog is ruim 3100 M. 
Tusschen de Tijger-eilanden en Kalao bevindt zich een kleine trog van ruim 
2100 M. diepte. 
