100 De diepten der zeeën. 
omringende zeegebieden, is gering; zij is overal kleiner dan 200 M., behalve 
in het zuiden, waar door de Siboetoe Passage over den rug, welke den Soeloe- 
Archipel draagt, een doortocht naar de Celebes-zee moet bestaan van omstreeks 
380 M. maximum-diepte. 
Als een gevolg hiervan is, zooals bij eene beschouwing van de diepzee- 
temperaturen zal blijken, de temperatuur ook in de diepste lagen der Soeloe-zee 
veel hooger dan die op overeenkomstige diepte in eenig ander van de diepe 
bekkens van den Archipel. 
De Zuid-Chineesche Zee, waarvan het zuidelijke tusschen Achter-Indië en 
Palawan gelegen deel op de diepzeekaart voorkomt, is een inzinkingsgebied, dat 
over een groot oppervlak tusschen Achter-Indië en Luzon diepten grooter dan 
4000 M. heeft en tusschen dit eiland en Formosa met diepten tusschen 2000 en 
3000 M. met den Stillen Oceaan in verbinding staat. In het zuidelijkste deel, 
waarover hiervoren reeds werd gesproken, is het bodemrelief zeer afwisselend. 
Van het aziatisch-australisch vastelandsplat neemt de algemeene diepte noord- 
waarts eenigszins onregelmatig toe, het snelst in het westen, waar zij op den 
12den graad N.Br. ruim 4000 M. bedraagt. 
Buiten het aziatisch-australisch en het australisch vastelandsplat. zijn de 
oppervlakten ín het beschreven zeegebied, welke niet tot de diepzee behooren, 
alzoo minder dan 200 M. diepte hebben, van geringe uitgestrektheid. Met eene 
afmeting van ongeveer een 30-tal zeemijlen in het vierkant vindt men die enkel 
in de Filippijnen, den Soeloe-Archipel, den Spermondis-Archipel in Straat Ma- 
kassar, de plateaux tusschen Straat Makassar en de Flores-zee, de Tijger-eilanden 
en den Bangaai-Archipel. 
Maar ook de oppervlakken, waar de diepten tusschen 200 en 1000 M. be- 
dragen, hebben slechts op enkele punten eene eenigszins aanmerkelijke uitge- 
strektheid in breedte. Men vindt deze op het plateau tusschen de Kangeang-groep 
en Makassar, aan den rand van de Sahoel-bank ten Z.O. van de Tanimbar-eilanden, 
op den Ceram-boog van laatstgenoemde eilanden tot Ceram, op een meer beperkte 
schaal bij de Tijger-eilanden, bij de Toekang Besi-groep, in het zuidwestelijk 
deel der Chineesche zee, grenzende aan het aziatisch-australisch vastelandsplat 
en bewesten de kust van Siam in het Andamanen-bekken. Voor het overige vindt 
men deze intermediaire diepten slechts over kleinere uitgestrektheden, zooals in 
den omtrek van Halmahera en in de zee van dien naam, in de omgeving van 
Babar, in het westelijk deel van de Bali-zee en op enkele punten van de Men- 
tawei-inzinking binnen de eilandenreeks; verder alleen als een overal smalle 
strook langs de 200 M. grens der eilanden en riffen, vastelandsplatten en plateaus. 
Daar deze grens van 200 M. met name in het oostelijk deel van den Archipel, 
de vastelandsplatten daargelaten, bijna overal zeer dicht langs de kusten loopt, 
is daar de overgang van deze tot de diepten van 1000 M. en meer in het alge- 
meen eene zeer snelle. 
Bij de beschouwing van eene diepzeekaart van den O.I. Archipel en met 
name van zulk eene kaart op kleine schaal zij men indachtig, dat de hierboven 
