Opmerkingen betreffende de temperatuur van het Zeewater. 117 
niet te geringe diepte eene constante temperatuur, en diensvolgens, daar ook 
voor het zoutgehalte eene overeenkomstige standvastigheid geldt, eene vrijwel 
constante dichtheid. Dit zal dus aan de oceaanzijde van een bekkendrempel ook 
het geval zijn; aan de bekkenzijde van zulk een drempel zou echter, bestond 
er geen naar binnen loopende drempelstroom, de geheele massa van het diepere 
water op den duur in temperatuur stijgen, in dichtheid afnemen. Het is duidelijk, 
dat dit zou gelijkstaan met een toestand van onevenwichtigheid van de water- 
lagen ter weerszijden van den drempelkam, welke onbestaanbaar is. Daar de hier 
besproken oorzaken onafgebroken werkzaam zijn, zal dus ook de instrooming 
van oceaanwater over den drempel in het algemeen eene voortdurende zijn. 
Ten opzichte van de vraag of ook op de minder diepe drempels van een- 
zelfde bekken overeenkomstige aanvullingsstroomen zullen moeten voorkomen, 
valt het volgende op te merken. 
Wanneer de warmteoverdraging naar de diepte op alle diepten even snel 
ging, zou van alle isothermvlakken, gelegen op hooger niveau dan dat van den 
diepsten drempel, de daling nagenoeg geheel gecompenseerd worden door de 
rijzing, welke het bovenvlak van de homotherme massa door de aanvulling daar- 
van ondergaat. Voor drempelstroomen over de drempels van mindere diepte zou 
dan slechts in uiterst geringe mate aanleiding bestaan, in zooverre als elk hooger 
gelegen isothermvlak een iets grooter oppervlak beslaat dan het lager gelegene. 
Maar de warmteoverdraging neemt met de diepte in snelheid af; zij gaat dus 
bij het hooger gelegen isothermvlak van hooger temperatuur sneller, en om deze 
reden zal er ook voor de watermassa, begrepen tusschen de niveaux van twee 
op elkaar in diepte volgende drempels, nog aanvulling noodig zijn. Voor de 
waterlaag van de Banda-zee, gelegen tusschen het niveau van den meergenoemden 
diepsten drempel en dat van den in diepte daarop volgenden, d.i. dien tusschen 
Soemba en Savoe (1500 M. ongeveer) zal de aanvulling zoowel over den eerst- 
bedoelden drempel plaats hebben, in onmiddellijke aansluiting aan den eigenlijken 
drempelstroom, als over den laatstgenoemden, omdat ook hier doorloopend eene 
verbreking van het evenwicht bestaat tusschen de isothermvlakken buiten en 
binnen den drempel. Over den drempel tusschen Soemba en Savoe zal dus 
eveneens een min of meer standvastige drempelstroom uit den oceaan moeten 
bestaan, welke samen met den tweeden drempelstroom van Lisa Matoela juist 
zooveel water aanvoert als er op 1500 M. diepte meer door de benedenwaartsche 
warmteoverdraging in temperatuur wordt verhoogd dan op 1650 M. 
Eene overeenkomstige beschouwing geldt voor elken drempel van opvolgend 
mindere diepte, waarbij wel kan worden aangenomen, dat, naarmate de drempel- 
diepte kleiner is, het gezamenlijk doorstroomingsprofiel der diepere toegangen 
dus grooter, de aanvulling door den minst diepen toegang meer tot het naast 
daaraan grenzend gedeelte der binnenzee beperkt zal blijven. 
Betreffende de aanvulling (vernieuwing) van de homotherme dieptemassa 
daarentegen valt, zooals reeds werd opgemerkt, in het oog te houden, dat die 
alleen door den diepsten drempelstroom kan geschieden. Het daardoor aange- 
voerde water zal eerst na een lang tijdsverloop tot in de verste hoeken van de 
