152 Temperatuur, zoutgehalte, dichtheid en gasgehalte van het zeewater. 
voor de oppervlakte, en voor de diepten 100, 200, 400, 600, 1000, 2000 en voor 
den bodem voor diepten grooter dan 1000 meters. 
Men ziet op deze kaartjes, dat bij grootere diepten, zooals te verwachten, 
de verschillen in temperatuur geringer worden. Verder ziet men op de grootere 
diepten en aan den bodem het opdringen van het ant-arctische water. Aan den 
bodem heeft men volgens de kaarten van ScHOTT twee tongen van koud water, 
één, die tusschen 60° en 70° en één, die tusschen 100° en 110° O.L. naar het 
noorden dringt. Tusschen die twee tongen schijnt het koude water door de ver- 
heffingen van den bodem, de Kerguelen, St. Paul, Nieuw Amsterdam, te worden 
tegengehouden. Aan den bodem is in de tongen de temperatuur lager dan 1°. 
Dit koude water van onder één graad dringt aan den bodem in de westelijke 
90 130 
Fig. 10. Bodem-temperatuur van het zeewater op meer dan 1000 M. diepte (Valdivia). 
tong tot op ongeveer 17° Z.Br. op, in den oostelijken tong echter tot op onge- 
veer 7° Z.Br. niet ver van Java. 
Ter verdere verduidelijking van de verdeeling der temperatuur van het zee- 
water willen wij hier nog een verticale doorsnede van den Indischen Oceaan uit 
het werk van SCHOTT overnemen. En wel langs den breedte-cirkel van 4° tot 
5° Z.Br. van af de oost-afrikaansche kust tot aan de westkust van Sumatra. Men 
ziet, dat de isothermen naar de diepte steeds verder uit elkaar gaan. Op een 
bepaalde diepte liggen zij al zeer dicht bijeen en wel in de buurt van 100 me- 
ter. Hier verandert de temperatuur zoo snel met de diepte, dat men wel van 
een sprongsgewijze verandering der temperatuur kan spreken. ScHorr spreekt 
van een dergelijke sprongsgewijze verandering, wanneer de temperatuur binnen 
25 meter diepte-verschil 2 graden of meer daalt. In de groote oceanen neemt 
