156 Temperatuur, zoutgehalte, dichtheid en gasgehalte van het zeewater. 
Ook in deze doorsnede zien wij op bepaalde diepten de isothermen weder zeer 
dicht bij elkaar komen, bijv. op de stations 214 en 301 is dat al zeer duidelijk. 
Bij nadere beschouwing treft ons dan echter, dat op enkele plaatsen twee lagen 
schijnen voor te komen met een maximale temperatuur-verandering met de diepte. 
In de teekening zien wij dat op station 306; een eerste spronglaag zien wij daar 
op een diepte van ongeveer 130 meters, een tweede bij 230 meters. Wij vinden 
dit verschijnsel ook op de stations 194 en 207. Onderstaand staatje, ontleend 
aan het werk van W. BRENNECKE, toont dit duidelijk aan. 
STAAT XIV. Daling der temperatuur met de diepte in het westelijk deel 
van den Stillen Oceaan. 
Station 194. 11 September 1906 Station 207. 2 October 1906 Station 306. 1 Mei 1907 
0e 17’ Z.Br., 139° 5/ O.L. de 31’ Z.Br., 145° 9 O.L. 0° 5’ N.Br, 142° 54’ O.L. 
Diepte | Tempera- Tempera- || Diepte | Tempera- Tempera- || Diepte | Tempera- Tempera- 
in tuur tuur-daling in tuur tuur-daling in tuur tuur-daling 
meters Celsius per 25 M. | meters Celsius per 25 M. || meters Celsius per 25 M. 
0 29°.0 0 31°.3 be 0 28°.9 
00,5 H 22.25 02.4 
100 | __(27°.0) 03 100 26°.8 De 100 99:92, 
125 26°.5 Ke 125 205 AE 125 == Zoi 
150 21.5 be 15 0NN NSE 2e 150 2221 
175 219:9, 10 175 20°.2 1e 175 — 0°.9 
200 20°.0 200 200 18°.6 1005 200 20°.3 34 
250 14.2 Sl ED 15°,1 5 250 1421 he 
Op station 207 is het verschijnsel het minst duidelijk, maar BRENNECKE herin- 
nert er aan, dat de nabijheid der Heremiet-eilanden hier storend kan werken. Het 
verschijnsel moet wel worden toegeschreven aan een strooming onder de opper- 
vlakte waarop de waarnemingen aan boord ook wezen, terwijl ook uit de verdeeling 
van het zoutgehalte volgt, dat wij hier met een tusschen-laag van ander water 
dan daarboven en daaronder te maken hebben. 
Wij zien verder in de doorsneden in het tropisch gebied weder een sterke 
opstuwing van het koude diepte-water, die evenwel ook hier in dit gebied niet 
het sterkst is onder den aequator, maar op ongeveer 10° N.Br. Zeer sterk ziet 
men op station 224 de isothermen naar de oppervlakte buigen. De ligging van 
dit station brengt een compensatorisch opdringen van koud water uit de diepte 
mede, omdat het aan de grens ligt van den noord-aequatorialen stroom en den 
aequatorialen tegenstroom. Op grootere diepten zien wij in deze doorsnede, hoe 
in het tropisch gebied de temperatuur lager is dan op grootere breedten, bijv. 20°. 
Op 400 meters diepte is onder den aequator de temperatuur slechts 8° op 
25° N.Br. daarentegen 13°.6. Een blik op de doorsnede laat dan ook aan het 
beloop der isothermen de zooeven genoemde opstuwing van koud water in de 
tropen duidelijk zien. De bijzonderheden van die opstuwing, de sterkte er van 
