Overzicht en bespreking van de uitkomsten der waarnemingen. 159 
kleinere breedten onder het oppervlakte-water. (Het zeer zouthoudende water, dat 
zich in het noorden op 100 meter diepte tusschenschuift, is wel afkomstig uit de 
Roode Zee). Wij zien duidelijk, hoe bij 15° en 10° Z.Br. deze laag van sterk 
zouthoudend water naar boven gedrongen wordt door het opstuwende water uit 
groote diepte. Tengevolge van deze omstandigheden zien wij bijv. op station 120, 
16° 29’ Z.Br. van de oppervlakte af eerst het zoutgehalte stijgen tot een zeker 
maximum op ongeveer 200 meters diepte, dan daalt het weer tot een minimum 
op ongeveer 800 meters om daarna weer te stijgen. Zooals gezegd, kunnen wij 
verwachten, dat in hoofdzaak een meridionale doorsnede in het oostelijk deel van 
den Indischen Oceaan hetzelfde karakter zal vertoonen. Op de stations van de 
50’s 
Mo 
z 
ES) 
or 
en 
LIS 
Fig. 15. Vertikale verdeeling van het zoutgehalte. Westelijke Indische Oceaan (Planet). 
reis van de „Planet” in het oostelijk deel van den Indischen Oceaan zien wij, in 
overeenstemming met de kaart van ScHOTT, een laag zoutgehalte. Op de stations 
179 en 180 op ruim 9° Z.Br. zuid van Java zien wij, even als in het westelijk 
deel, het zoutgehalte van de oppervlakte af eerst toenemen tot een maximum waar- 
van wij de diepte niet goed kunnen opgeven doordat wij slechts over zoo weinig 
waarnemingen beschikken. Verder naar beneden daalt het evenwel weer, waar- 
schijnlijk tot een minimum waarvan wij de diepte kunnen schatten op ongeveer 
1000 meters om daarna aan den bodem waarschijnlijk weer iets te stijgen. Ten 
slotte willen wij hier, evenals wij dat ook voor de verdeeling der temperatuur 
gedaan hebben, de verticale doorsnede door het westelijk deel van den grooten 
oceaan uit het werk van Dr. W. BRENNECKE overnemen, die ons de verdeeling 
