160 Temperatuur, zoutgehalte, dichtheid en gasgehalte van het zeewater. 
van het zoutgehalte aldaar overzichtelijk voorstelt. Zooals gezegd, is het geheel 
dezelfde doorsnede als voor de temperatuur. De vergelijking met de doorsnede 
voor deze laatste is ook hier weder zeer belangwekkend. Wij zagen toch, dat 
zich bijv. op station 306 een dubbele sprong-laag voor de temperatuur bevond. 
Welnu, de doorsnede voor de zoutgehalten toont duidelijk aan, dat hier een laag 
water van hoog zoutgehalte zich onder het water der oppervlakte dringt. Dit 
water is volgens BRENNECKE wel afkomstig van het sub-tropische gebied van 
hoog zoutgehalte aan de oppervlakte van het zuidelijk deel van den Stillen Oceaan. 
Dit water, dat dus van andere plaatsen komt, heeft een andere temperatuur dan 
het water er boven en er beneden en de dubbele sprong-laag in de temperatuur 
Fig. 16. Vertikale verdeeling van het zoutgehalte. Westelijke Stille Oceaan (Planet). 
is dus zeer verklaarbaar. Wij zien in deze laag het zoutgehalte vrij aanzienlijk 
stijgen, tot ongeveer 35.60°/,, toe. Meer naar het noorden verdwijnt deze laag 
van hoog zouthoudend water; het zoutgehalte bereikt dan bijna nergens de 35°/,. 
Wel zien wij bijna steeds het zoutgehalte onder de oppervlakte stijgen tot een 
maximum op 100 of 200 meters diepte en daarna neemt het weer af. Op grootere 
noordelijke breedten, bijv. op station 276, 19° 35’ N.Br., zien wij op groote diepte 
een laag water met laag zoutgehalte opdringen, zoodat wij daar op 600 meters 
diepte een minimum van zoutgehalte zien te voorschijn komen. Dit opdringen 
van zout-arm water laat zich echter, hoewel veel minder duidelijk, nog veel zui- 
delijker vervolgen zelfs tot op station 224, 7° 36’ Z.Br. en nog zuidelijker. Deze 
