164 Temperatuur, zoutgehalte, dichtheid en gasgehalte van het zeewater. 
telijk gewicht geringer is. In de buurt van den aequator komt het daarbij tot een 
opstuwing en een verdringing van het lichtere warmere water in de oppervlakkige 
lagen. Plaatselijke gesteldheid kan deze opstuwing zeer in de hand werken. In 
het oostelijk deel van den Indischen Oceaan is vermoedelijk de verdeeling der 
dichtheid in groote trekken volkomen analoog aan die in het westelijke deel. 
De doorsnede door den westelijken Stillen Oceaan is ook weder geheel in 
overeenstemming met wat wij in deze zelfde doorsnede voor de temperatuur en 
het zoutgehalte gezien hebben. Wij zien ook hier de opstuwing van het water 
naar den aequator toe, in de meer oppervlakkige lagen in ’t bijzonder duidelijk 
7 0e 
— ll, 
n. 
Fig. 19. Vertikale verdeeling van de dichtheid. Westelijke Stille Oceaan (Planet). 
op station 224, 7° 36’ N.Br. De lagere temperaturen op station 276, 19° 35/ N.Br., 
in vergelijking met de omgeving, althans tot op een diepte van ongeveer 200 
meters, komt in de dichtheid aan den dag als een grootere dichtheid in die 
oppervlakkige lagen. In het tropische gebied kunnen wij, bijv. op station 306, 
weder twee sprong-lagen in de dichtheid waarnemen, in overeenstemming met 
wat bij de temperatuur gezien is. Wij zien dus wel, hoe de uitkomsten van de 
verschillende waarnemingen, hoe betrekkelijk weinige het dan ook nog zijn, ge- 
heel met elkaar in overeenstemming zijn. Uit al het meegedeelde hebben wij ons 
nu wel eenigszins een beeld kunnen maken van de verdeeling der temperatuur, 
van het zoutgehalte en van de dichtheid, althans in groote trekken, in de groote 
zeegebieden, die onzen Archipel begrenzen. Zooals reeds meer gezegd, tusschen 
