Maritieme Meteorologie. 183 
hoogte, die een kwikkolom zou hebben, indien het kwik deze temperatuur had. 
Ook voor het verschil in zwaartekracht is een correctie aangebracht; bij den 
equator is de zwaartekracht, samengesteld uit de aantrekkingskracht van de aarde 
en de in tegenovergestelde richting werkende middenpuntvliedende kracht, ge- 
ringer dan op hoogere breedten, waar de laatstgenoemde kracht met de breedte 
voortdurend afneemt tot aan de polen, waar zij nul wordt. 
Het gevolg hiervan is, dat eenzelfde luchtdrukking aan den equator in even- 
wicht wordt gehouden door een hoogere kwikkolom dan overal elders, daar hier 
het kwik minder zwaar is. Beschouwt men dus de verdeeling van luchtdrukking 
over een uitgestrekt gebied, dan moeten barometerwaarnemingen tot éénzelfde 
breedte worden gereduceerd, willen de getallen onderling vergelijkbaar zijn; men 
kiest hiervoor algemeen de breedte van 45°, welke gewoonte ook hier is gevolgd, 
ofschoon een reductie op O° in dit geval meer voor de hand zou hebben ge- 
legen; hierdoor zou echter de vergelijkbaarheid met andere oceanographische 
werken opgeofferd zijn. 
Deze correcties zijn weliswaar niet groot, maar toch noodzakelijk, omdat 
de verschillen in luchtdrukking zelven gering zijn, zoodat de correctie ten opzichte 
daarvan niet zonder beteekenis is. Bij een barometerstand van 750 mM. bedraagt 
deze correctie —2.0 mM. op den equator en —1.7 mM. op 14° breedte, zoodat op 
de hier gegeven kaartjes toch betrekkelijke correcties van —0.3 mM. voorkomen. 
De getallen, in de kaartjes ingeschreven, geven dus geen beeld van de 
werkelijk waargenomen barometerstanden, die, ook na correctie voor temperatuur 
op 0° C., gemiddeld + 2 mM. hooger zijn. 
Beschouwt men nu het kaartje voor de verdeeling van de luchtdrukking in 
de maanden Juni, Juli en Augustus, dan ziet men terstond, dat de barometerstand 
het hoogst is in het Zuiden in de strook 12°—14° Z.Br. en naar den equator en 
verder noordwaarts geleidelijk afneemt; in de lengtestrook 90°—92° O.L. bijv. 
van 8.5 mM. op 13° Z.Br. tot 4.0 mM. op 13° N.Br. d.i. over een afstand van 
26°, zoodat hier de gradiënt van Zuid naar Noord 
En — 0.17 mM. 
per graad bedraagt. 
Deze strook is gekozen, omdat — zooals blijkt uit de tabel voor het aantal 
waarnemingen — hierin zeer vele, nl. 5147, observaties voorkomen; kiezen wij 
in het Oostelijk deel de kolom 128°—130° O.L. met een aantal 853, dan vindt 
men voor 10°—12° Z.Br. 9.3 mM., voor 8°—10° N.Br. 4.4 mM., derhalve een 
grooteren gradiënt: 
ZL 0.25 mM 
20 ì 
maar van dezelfde orde en in dezelfde richting. 
De publicatie van het Observatorium te Batavia „Observations made at 
secondary stations. Vol. LIV, 1910—1914” maakt het mogelijk de zeewaar- 
nemingen met die op enkele kuststations. verricht te vergelijken. Ook deze waar- 
nemingen zijn allen herleid tot een temperatuur van O°C, en een breedte van 
