Maritieme Meteorologie. 189 
in de kenteringmaanden, ook al is de gemiddelde windkracht dan niet altijd 
gering. In de kaartjes zijn, op de wijze als in de legenda is vermeld, alleen de 
bestendigheid en de resulteerende kracht door pijlen voorgesteld. De gemiddelde 
kracht, zonder in achtneming van de richting, is in afzonderlijke tabellen samen- 
gesteld, evenals het aantal waarnemingen. 
Evenmin als bij de luchtdrukking is hier iets weggelaten of toegevoegd, ook 
niet ter wille van de continuiteit, zooals in de kaartjes der leerboeken meestal 
is geschied. Deze opmerking is niet overbodig, omdat niettegenstaande dit strenge 
vasthouden aan de waarnemingen als grondslag der rekening, de teekening van 
de luchtbeweging vooral in Oost- en West-moesson maanden zulk een strak 
beeld geven, dat men aan bijwerken door willekeurige, zij het ook rationeele, 
styleering zou gelooven, vooral als men de vrij groote onzekerheid van de uit- 
komsten van de waarnemingen der luchtdrukking daarbij vergelijkt. 
De reden hiervan is, dat een windwaarneming veel eenvoudiger en daardoor 
zuiverder is dan die van den barometerstand; ook bij zwakken wind kan geen 
fout gemaakt worden ín de bepaling der richting en een onzekerheid in de schat- 
ting der windkracht heeft weinig invloed op het resultaat. 
Vangen wij wederom aan met een beschouwing van de kaart voor de maan- 
den Juni, Juli en Augustus, dan ziet men hoe, onder den invloed van de hooge 
drukking in Australië en van de Z.O. passaatwinden, in het geheele zuidelijk 
deel van de kaart gestadige Z.O. winden heerschen, die men in het Oosten 
moesson kan noemen, maar die — overeenkomstig de in de vorige paragraaf 
aangewezen gelijkheid van gradiënt in het geheele jaar — in het Westen zeker 
als passaatwinden moeten beschouwd worden. 
Binnen het eilanden-gebied kan echter de naam Oost-moesson slechts ge- 
deeltelijk gelden. 
In de Java-, Flores- en Banda-zee staat deze moesson nog krachtig door, 
maar reeds op 1° N.Br. wordt in het Oosten de bestendigheid, aangegeven door 
de lengte der pijlen, geringer en de gemiddelde kracht, voorgesteld door de 
veeren, tevens zwakker. 
Overal volgt de luchtbeweging de richting der zeestraten; het land blijkt 
een onoverkomelijke hinderpaal te zijn voor geleidelijke voortbeweging, althans 
in de onderste luchtlagen; onder dezen invloed geschiedt in de Moluksche en 
Halmahera-zee reeds bij den evenaar de resulteerende luchtbeweging uit Z. en 
Z.Z.W. richting, en, evenals in den omtrek der Philippijnen, met geringe be- 
stendigheid en kracht; benoorden den equator verliest de uitdrukking „Oost- 
moesson’’ hare beteekenis. 
In Straat Makassar dringt de Z.O. moesson slechts in het zuidelijk gedeelte 
eenigermate door, om in het noordelijk deel bestendigheid en kracht te verliezen 
en over te gaan in zwakke, zuidelijke winden. 
lets verder kan zich de Z.O. wind uit de Java-zee een doortocht banen in 
het zuidelijk deel van de Chineesche zee, schoon ook hier met verminderde 
kracht en geleidelijken overgang tot zuidelijker richting. 
Benoorden 4° N.Br. treden reeds Westelijke componenten op en omstreeks 
