210 Maritieme Meteorologie en getijden. 
Wij kunnen nu de vraag stellen en beantwoorden hoe — in groote trekken — 
het getij zich in de Java- en Chineesche-zee, bij een enkeldaagsch regime, zal 
voordoen. 
Het declinatie zon-maansgetij K, is overheerschend met een periode van 
23.934 uren of één sterredag, derhalve met een spoed van 
360° 
23.034 15.041 graden per uur. 
Het maansdeclinatie-getij O beweegt zich in een periode van 25.819 uren, 
derhalve met een spoed van 
360° 
ED 13.934 graden per uur. 
Vallen deze twee getijden op een gegeven dag samen, dan zullen zij dit 
wederom doen na 
360 
24 X 1.107 = 13.66 dagen. 
In dit tijdsverloop zal men dus, ook bij dit enkeldaagsch regime, spring- en 
doodtij waarnemen, maar niet binnen 14.76 dagen als op de Europeesche kusten. 
Voorts zou men moeten opmerken, dat de tijd van hoog- en laagwater vol- 
strekt geen verband houdt met den tijd van maansdoorgang; maar daar men niet 
over lange reeksen van geregistreerde waarnemingen kon beschikken, maar korte 
reeksen van aanteekeningen maakte volgens het voorgeschreven model, kon dit 
niet worden ingezien, te minder omdat men zich niet kon losmaken van het 
dogma van het directe verband met den maansstand, en het resultaat was dat 
deze getijden voor abnormaal werden gehouden, waaraan geen regel te onder- 
kennen viel, ofschoon inderdaad de regelmaat eer eenvoudiger dan samengestelder 
is dan bij het dubbeldaagsch getij, daar de maansafstand hierbij minder sto- 
rend optreedt. 
Minder vergeeflijk was het, dat in zeemansgidsen, getijtafels en zeekaarten 
dikwijls ook voor zulke plaatsen „havengetallen” werden gegeven, die natuurlijk 
alle beteekenis misten. Wel was het in Indië algemeen bekend, dat, als in de 
Java-zee in Juni b.v. des ochtends te 9 uur hoogwater voorkwam, dit tijdstip in 
December ongeveer te 9 uur des avonds viel, en ook, dat in die maanden het 
getij sterker was dan in Maart en September in tegenstelling met de Euro- 
peesche getijden. 
Dit werd dan algemeen toegeschreven aan de moessonwinden, ofschoon men 
op de vraag, hoe meteorologische invloeden een getijregime geheel en al konden 
veranderen, natuurlijk het antwoord moest schuldig blijven, men vond het van 
zelf sprekend. 
In 1839 zijn, op verzoek der Royal Society te Londen, op verschillende 
plaatsen waarnemingen van getijden en getijstroomen verricht; ofschoon hieraan 
veel moeite en kosten zijn besteed, was het resultaat zeer onbevredigend, het- 
