De zee als woonruimte (Oikumene) voor dieren. 217 
hun dood als een bestendige fijne regen omlaag dalen om op den bodem der 
abyssische diepten de naar hen genoemde slik-bezinksels te vormen, die wij dus 
als oceanische of pelagische (eupelagische, KRÜüMMEL) bezinksels bestempelen mogen, 
in tegenstelling tot de terrigene of hemipelagische. Zij zijn toch geheel onafhan- 
kelijk van het land der continenten en eilanden, zij zijn de echte landverwijderde 
bezinksels. Hun aard, samenstelling en dikte, die ook voor den zoöloog van het 
grootste belang zijn, aangezien b.v. de benthonische diepzeedieren voor een groot 
deel deze bezinksels als voedsel tot zich moeten nemen, hangt af van geogra- 
phische ligging, van diepte en tijd. Dit leert de volgende overweging. 
De bovengenoemde planktonische organismen zijn niet gelijkelijk verdeeld 
over de oceanen. Zoo treden b.v. Diatomeen, die vooral in de antarktische zeeën 
zulk een groote rol spelen, in den Archipel geheel op den achtergrond. Al naar de 
geographische ligging treedt dus dan de eene, dan de andere groep meer op den 
voorgrond. Van die ligging is ook afhankelijk de absolute hoeveelheid plankton. 
Algemeen kunnen wij zeggen, dat zij afneemt met den afstand van het land. Zoo 
is het Plankton schaarsch in het landverre centrum van den Pacific. Dit gebied 
oM 
Eeen se eenen seen nen EE ee eee ZOO 
Léeropoden EE 20 4 Ca CO, 
Ere ele rat ADN ese nr 2000 
Globrgerinen sl 
66 % 
Be st OO 
DE edad Z% 7000 
is als het ware in zijn oppervlakte-water een oceanisch woestijngebied, waaruit 
weer volgt, dat de bovenaangeduide regen van doode planktonten slechts schaars 
kan neerdalen en ook in langen tijd slechts weinig bezinksels en daarmede slechts 
weinig voedsel voor bodemdieren zal aanbrengen, juist in tegenstelling met wat 
de Archipel te zien geeft. 
Maar naast de geographische ligging speelt ook de diepte een rol. 
Nemen wij met MURRAY (1912) aan, dat een onderzeesche rug, zooals het 
schema in Fig. 1 het aanduidt, uit een diepte van b.v. 7000 M. oprijst tot onge- 
veer 700 M. beneden den zeespiegel, dan vinden wij op den top tot ca 2000 M. 
diepte alle schalen van pelagische organismen tot de teerste toe en een gemid- 
deld kalkgehalte van 90°/,. Bij verdere diepte verdwijnen allengs de teerste schalen 
zooals van Heteropoden en Pteropoden en bij ongeveer 2800 M. resteert het zui- 
vere Globigerinenslik met een gemiddeld kalkgehalte van 66°/,. Ook daarvan 
