De zee als woönruimte (Oikumene) voor dieren. 227 
voor transport en verspreiding (zie boven p. 224) ook van vormen, die eigenlijk 
niet bij het plankton behooren. Zoo vindt men in den Archipel tusschen van 
de kusten losgescheurd en in de open zee drijvend wier (vooral Sargassum- 
soorten), behalve krabben en andere kreeftdieren ook litorale visschen, zooals 
Antennarius en jonge exemplaren van talrijke andere soorten. Maar ook goede 
zwemmers volgen den stroom, ware het alleen maar ter wille van het voedsel, 
dat deze als drager van plankton bevat. 
Terloops zij er aan herinnerd, dat de op p. 224 genoemde getijstroomen 
plaatselijk van zoodanige kracht zijn, dat zij ook goede zwemmers meevoeren. 
Waar dit een constant verschijnsel van eenige beteekenis is, wordt er wel voor 
de praktijk profijt van getrokken. In het groot b.v. te Bagan Api Api, de be- 
roemde vischplaats aan de Oostkust van Sumatra. 
Maar het Nekton vertoont gewichtiger verschijnselen. 
Theoretisch zijn voor zeedieren, met een krachtig zwemvermogen alle zeeën 
toegankelijk. Op ééne plaats ontstaan zouden zij, althans binnen een aantal gene- 
Fig. 5. Doorsnede door een schip (S.), dat evenals de golven veel te klein voorgesteld is in verhou- 
ding tot de „Zweefbaan” van een Exocoetus, die op het dek valt. 
De groote pijlen duiden de richting van den wind aan loef aan; de kleine pijlen den luchtstroom, 
die in de golfdalen opstijgt (volgens MöBIUS). 
raties, de zeeën der geheele aarde kunnen veroveren. Een ieder weet, dat dit 
niet zoo is. Men weet, dat in onze zeeën geen zeeslangen of schildpadden voor- 
komen en dat evenmin onze zeevisschen in de wateren van den Indischen 
Archipel gevonden worden. Slechts enkele visschen van den Indischen Archipel 
hebben een zeer ruime verspreiding; talrijker zijn zij, die althans circumtropisch 
voorkomen. 
Dat geldt ook voor een aantal walvisschen; zoo kent men b.v. uit den Ar- 
chipel den baleinwalvisch Balaenoptera musculus, die ook de IJszee bewoont. 
Ook de zeeschildpadden Chelonia en Caretta zijn over de tropische en sub- 
tropische zeeën verspreid. 
„ Voor het overige hebben ook de krachtigste zwemmers een regionale ver- 
spreiding, waarvan de omvang gegeven wordt door grootere of geringere elasti- 
citeit van het organisme ten aanzien van temperatuur en saliniteit van het water, 
