230 Biologie der Zee. 
tieven toestand bereikt, die onder het begrip vagiel Benthos valt, aangezien de 
voltooide Comatulide, met haar armen zich traag roeiend voortbeweegt of tijdelijk 
zich vasthecht. Maar ook van het beweeglijke Benthos heeft de meerderheid plank- 
tonische larvenstadia, in de meeste gevallen zoo geheel afwijkend gebouwd van 
het volwassen dier, dat hun samenhang vaak eerst na lange studie onthuld werd. 
Het sessiele zoowel als het vagiele Benthos is gebonden aan het substraat. 
Dit beinvloedt meer dan iets anders de dieren, die het bewonen. Derhalve die- 
nen wij ons te herinneren wat boven (p. 215) gezegd werd omtrent de geaardheid 
van den bodem van de drie woonruimten, die met den bodem in aanraking 
zijn en dus bodemdieren een woonplaats aanbieden. 
In het litorale gebied, dat wij tot 200 M. diepte of de 100 vademen-lijn lieten 
reiken en door de „mudline” zeewaarts en dieptewaarts begrensden, ontmoeten 
wij het eerst de sfranddieren, Hun woongebied is een gedeelte van het vaste 
land, en zijn grens wordt bepaald door de getijden, die het bij vloed overstroo- 
men, bij eb droogleggen. De stranddieren recruteeren zich dus eenmaal uit land- 
dieren, die zeewaarts verhuisd zijn. Daar zeehonden en aanverwanten in den 
Archipel ontbreken, is van zoogdieren slechts Halicore te noemen. Voorts talrijke 
strandvogels waaronder verscheidene soorten, die trekvogels zijn en bij ons in 
den zomer broedende aangetroffen worden, wat natuurlijk niet zeggen wil, dat de 
individuën deze verre reis zouden gemaakt hebben. Het zijn veelmeer exemplaren 
van oostelijk Siberië em de kusten van noordelijk China en Japan, die in den 
Archipel winterkwartieren betrekken. 
Hier zij opgemerkt, dat eigenlijke „vogeleilanden” in den Archipel een zeer 
onbeduidende rol spelen. Tusschen Halmahera en Nieuw-Guinea zijn enkele 
eilandjes, zoo het eiland Ju, tijdens den broedtijd door de Nikobaren-Duif (Ca- 
loenas nicobarica) dicht bewoond. Uit eigen aanschouwing bleek, dat het onbe- 
woonde eiland Kabia of Baars-eiland aan tallooze exemplaren van Sula piscatrix, 
S. fusca en Tachypetes ariël een woon- en broedplaats aanbiedt. 
Talrijk zijn de strand-insecten, waarvan enkelen, zooals de waterwants Halo- 
bates, een marien representant van den bekenden waterlooper Gerris uit het 
zoetwater, zich geheel van het vaste land heeft vrijgemaakt, 
Een amphibiotisch leven leidt de krokodil, die vooral in aestuariën zich 
gaarne ophoudt en de reeds meer genoemde Zeeschildpadden (Chelonia, Caretta, 
Dermochelys), die steeds hun eieren op het strand leggen en door zonnewarmte 
laten uitbroeden, Ook waterslangen (Homalopsis, Cerberus e. a.) ontbreken hier niet. 
Belangrijker en veel talrijker zijn de eigenlijke zeedieren, die het strand be- 
wonen. Zij moeten in de tropen bestand zijn tegen de hooge temperatuur en het 
felle licht van den vollen zonneschijn, tegen wisselend en vaak laag zoutgehalte 
van het water tengevolge van regen of instroomend zoetwater van rivieren en 
beken. Veelvuldig zullen zij in staat moeten zijn met extremiteiten of eigen orga- 
nen zich vast te houden of vast te zuigen om niet door golfslag of branding of 
strooming losgerukt te worden. Ook kunnen aan de amphibiotische levenswijze 
van velen bepaalde aanpassingsverschijnselen beantwoorden. Zoo is uit den Ar- 
chipel van de krabben Gecarcinus, Grapsus, Sesarma, Ocypoda bekend, dat zij 
