232 Biologie der Zee. 
bouwd zijn in de allereerste plaats uit de kalkskeletten der rifbouwende, kolo- 
niën-vormende koraaldieren, die dan eens omvangrijke compacte lichamen vormen, 
dan weer grof of fijnvertakt zijn of een plaat- of bladvorm hebben. Later zullen 
wij zien, dat aan den opbouw van een rif ook andere organismen, vooral kalk- 
algen meewerken. 
De aldus opgebouwde riffen zijn in den Archipel in hoofdzaak strand- of 
kustriffen, op de volgende wijze met het vasteland verbonden. Gewoonlijk daalt 
een breed zandstrand, ontstaan uit fijnen koraaldetritus, daarnaast ook wel uit kust- 
materiaal en veeltijds uit de kalkschalen van foraminiferen, gemengd met stukge- 
wreven kalkwieren (Halimeda, Lithothamnium, zie later), verschillend diep in zee, 
zoo evenwel, dat het bij laag water droog komt te liggen. Staat dit zandstrand 
bloot aan bestendigen sterken golfslag, meer nog. aan branding — ook sterke 
stroom kan in die richting werken —, zoo hoopt zich aan de vloedlijn het zand 
tot een wal op. Vaak komt het hier ook tot de vorming van een zoogenaamd 
„bootkanaal’”’: eene inzinking daar waar het zandstrand in het koraalrif overgaat; 
zelden diep genoeg om een bootje vlot te houden, maar steeds, ook bij lage eb 
een breede of smalle strand-lagune vormende, die water bevat. Het koraalrif zelve 
begint gemeenlijk plotseling met enkele koraalblokken en koraaldetritus, waarop 
de eigenlijke, zeer verschillend breede bank met rifkoralen volgt, wier vitaliteit 
naar de zee toe toeneemt, terwijl gelijktijdig de bank naar dieper water afdaalt. 
De bij eb droog vallende zone van het zandstrand komt faunistisch overeen 
met onze beschrijving op p. 230, alleen is zij rijker door een aantal rifbewoners. 
In bizondere mate is dat het geval, als — wat vaak gebeurt — submarine phaneroga- 
men, in de eerste plaats Eualus acaroides, dan Thalassia-soorten of Halophila ovalis 
een soms dicht tapijt, dat bij eb droog komt, vormen. Dit tapijt herinnert aan de 
zeegras-weilanden onzer kust. Groeit het in ondiepe strandlagunen dan kunnen 
zich Potamogeton-achtige geslachten zooals Cymodocea daarbij voegen. 
Men mag niet vergeten, dat de dichte zoom van grove wieren (Fucus, Lami- 
naria), die in de eblijn de steenen glooiingen en hoofden van onze zeedijken 
bedekt en langs de europeesche rotskusten wordt aangetroffen, in den Archipel 
ontbreekt. Een groote verscheidenheid van het sessiele en vagiele Benthos vindt 
in die algenvegetatie een woon- of schuilplaats. Soortgelijke dieren: sessiele 
Hydroidpolypen, Bryozoën, dan beweeglijke Crustaceen, naakt- en huisjesslakken 
e. a. vinden in den Archipel daarvoor een equivalent in de genoemde zone van 
phanerogame waterplanten, op wier bladen en stelen zij huizen. Tusschen de 
planten verbergen zich zeeappels, zeesterren, Holothurien. Op den zandbodem 
zelve, waar de planten schaars worden of ontbreken, hebben wormen en de 
zee-anemone Cerianthus hun kokers gemaakt, waarin zij zich bij eb terugtrekken, 
terwijl de polypen Halisceptrum en Veretillum met hun basis daarin vastzitten 
en Píinna met den bovenrand van haar schaal uitsteekt. 
Ondoenlijk is het hier een beeld te geven van den rijkdom der dierenwereld 
van het rif zelve. Vaak is op dien rijkdom gewezen en op de kleurenpracht der 
dieren. Die veelheid van soorten en individuën verklaart zich wellicht voor een 
deel uit de constante hooge temperatuur. De koraaldieren zelve zijn immers bij 
