238 Biologie der Zee. 
materiaal vermengd; het zuiverst werd het aangetroffen ten Zuiden van Ceram 
en van Celebes. 
Door deze feiten wordt de mogelijkheid om op grond der bodemformatie 
een langs de hellingen der eilanden gelegen sublitoraal gebied tegenover een 
echte diepzeeformatie af te scheiden, nagenoeg opgeheven. Ook op biologische 
gronden. Wezen wij er zooeven: op dat de „diepzee’” met haar oceanische be- 
zinkels door voedselschaarschte slechts een arm dierenleven in stand kan houden, 
in den Archipel worden deze schamele levensvoorwaarden gunstiger, juist door 
de bijmenging van terrigeen materiaal, dat immers ook organische stof meevoert. 
Het zichtbaarst blijkt dit laatste uit de tijdens de Siboga-expeditie vaak met 
bodemnetten uit groote diepte opgehaalde plantenresten, als bladeren, vruchten, 
takken, met water verzadigde en meer of minder vergane boomstammen, die, 
allengs door zeestroomingen ver van de kusten getransporteerd, in duizenden 
meters diepte bezonken waren. Agassiz, die het zelfde in de Karaibische Zee 
waarnam, zegt terecht: „Such a haul from some fossil deposit would naturally be 
explained as representing a shallow estuary surrounded by forests, and yet the 
depth may have been fifteen hundred fathoms”’. Nog verwarrender zou een der- 
gelijke afzetting worden als zij diepzeedieren zou bevatten. Een voorbeeld hiervoor 
leverde een haal van de Siboga-expeditie, waarbij het net uit ongeveer 400 M. 
diepte stukken harde grijze klei naar boven bracht, waarin dezelfde Mollusken- 
schalen, die samen met andere diepzeevormen ook levend aangetroffen werden, 
reeds gefossileerd waren, rijkelijk vermengd met negatieve afdrukken van blade- 
ren, die eveneens den bodem bedekten. 
Maar voor ons is op het oogenblik van meer belang, dat zoodanige plan- 
tenresten een belangrijke voedselbron worden voor diepzeedieren, wier vegetabi- 
Fig. 7. Meseres hyeulegerus Sl. van ter zijde. Rus en flanken zijn bedekt met de schalen van 
Creseis. Het buikvlak draagt voornamelijk e schalen van Globigerinen en sponsnaalden. 
lisch voedse! voor het overige beperkt is tot hetgeen van de Coccolithophoridae 
overgebleven is, als zij na tragen val eindelijk den bodem bereikt hebben. 
Wij wezen bij herhaling op de voor den Archipel karakteristieke bijmenging 
van terrigeen materiaal bij de oceanische bezinksels waardoor hun zuiverheid lijdt. 
Men mag zich daarbij niet laten misleiden door gevallen als de volgende. Fig. 7 
vertoont de „zeekomkommer’”’ Meseres hyalegerus Sluit. Haar rug en flanken zijn 
dicht bedekt met de kegelvormige kalkschalen van de Pteropode Creseis, waarvan 
de scherpe punt in de huid van de Holothurie steekt. Men zou dus denken hier te 
DE ne 
