De zee als woonruimte (Oikumene) voor dieren. 239 
doen te hebben met een bewoner van typisch Pteropoden-slik, maar de „Siboga” 
dregde de Holothurie in slechts 204 M. diepte op koraalgrond, die zonder twijfel 
arm aan Pteropoden-schalen was, maar deze werden door de Holothurie selectief 
verzameld, om zich onder deze bepantsering te vermommen. En als een andere 
Holothurie (Meseres peripatus Sluit.) uit 794—1200 M. diepte zich geheel bedekt 
met de schalen van Globigerinen (Fig. 8), of wanneer de kokers van sommige 
gelede wormen geheel uit deze Foraminiferen opgebouwd bleken, behoeft daaruit 
al evenmin besloten te worden, dat deze dieren in zuiver Globigerinen-slik leefden. 
Op verdere zoologische bizonderheden van den) archipelagischen diepzee- 
bodem lettende, kunnen wij 
al dadelijk vaststellen, dat 
ook overigens Foraminiferen 
algemeen optreden. Slechts 
op enkele plaatsen werd 
waargenomen, dat zij, be- 
halve dan als Globigerinen- 
slik, in zulke hoeveelheid 
aanwezig waren, dat zij een 
samenhangende, al was het 
5 Fig. 8. Meseres veripatus Sl. van het rugvlak bezien, bedekt met 
dan ook dunne, witte laag de schalen van Globigerinen. 
vormden. Anders is het met 
de netvormig vertakte Foraminifere Rhizammina algaeformis gesteld, die, op een 
wier gelijkende, in diepten van af ongeveer 1200 M., op vele plaatsen den zachten 
bodem der Banda-Zee met een dicht netwerk overdekt. Vaak vergezeld van andere 
Foraminiferen van groote afmeting, zooals Nodosaria, Hormosira, Haliphyserna, Rhab- 
dammina e.a, voorts vermengd met talrijke kleine soorten, wordt een bed gevormd 
waarop koloniën van Bryozoën en kokerwormen zich vestigen. Zoo ontstaat een 
onderlaag voor grootere sessiele vormen, waartusschen dan weer representanten 
van het vagiele Benthos uit de groepen der Crustaceën, Mollusken en Echino- 
dermen zich bewegen, terwijl andere dieren in het modderige substraat ingeboord 
leven. Het is een dierengemeenschap, waarvan de sessiele vormen met bathype- 
lagisch plankton of met de van boven neerdalende lijken van pelagische plank- 
tonten, die in het oppervlakkige water leefden, zich voeden. De vagiele Ben- 
„ thonten leven deels van dezen zelfden detritus of van den afval van hun mede- 
bewoners; het zijn dus aasvreters. De slikbewoners vullen hun darmkanaal met 
modder, om uit de schamele organische resten hun levensonderhoud te halen. 
Andere bewoners leven van roof, om zelf weer door grooteren gevreten te worden, 
ten slotte door visschen, die of blijvend op den bodem vertoeven (Pleuronectidae, 
Malthidae, Chaunax, Lophius e.a.) of als „bathypelagische” visschen boven den 
bodem op jacht gaan. 
Voor allen geldt, dat hun voedsel daardoor van mindere kwaliteit is, dat het 
onbehoorlijk rijk is aan onverteerbare anorganische stoffen of onbehoorlijk rijk aan 
water. Voorts, dat vegetabilisch voedsel ontbreekt of zeer op den achtergrond treedt 
en dat voor de van roof levende vormen de kansen voor een goed maal niet 
