240 Biologie der Zee. 
veelvuldig zijn. De visschen vooral maken dan ook in veel van hun vertegen- 
woordigers den indruk van hongervormen door de wanverhouding van hun schraal 
lichaam met veelal spits uitloopenden staart tegenover den grooten kop. Ook in den 
Archipel zijn verscheidenen van hen begiftigd met wijd-rekbare kaken en met 
een buitengewoon uitzettingsvermogen van de maag en den buikwand, waardoor 
zij in staat zijn een visch te verslinden, die hen in afmeting evenaardt (Fig. 9). 
In menig opzicht zullen de levensvoorwaarden nog minder gunstig zijn waar Rhií- 
zammina ontbreekt en kale diepzeemodder het substraat voor het Benthos vormt. Hoe 
belangrijk ook van andere gezichtspunten uit de natuur- en scheikundige verschei- 
denheden van deze modder mogen zijn, voor de studie der dieren beperken zich deze 
in hoofdzaak tot de vraag naar den 
rijkdom of de armoede aan kalk, naar 
het mechanische moment van de korrel 
en tot het feit of de modder afkomstig 
is van stukgewreven koralen of kalk- 
wieren (koraalmodder) of van ander 
terrigeen materiaal of eindelijk van 
pelagischen oorsprong. Zonder twijfel 
zal voortgezette studie leeren, dat hier- 
Fig. 9. Chiasmodon Braueri M. Web. Door een ver- 
zwolgen visch in de maag en buikwand zoodanig uit- 
gezet, dat de buik- en anaalvin geheelfverschoven zijn. door ook het dierenleven beinvloed 
wordt. Op zichtbare wijze gebeurt dat, 
als bezonken puimsteenen aan sessiele dieren (Mollusken, Balaniden, Actinien enz.) 
een gewenschte hechtplaats aanbieden. Dat geschiedt op nog omvangrijkere wijze 
als solitaire of koloniën vormende koralen optreden, wat evenwel in de diepzee 
van den Archipel slechts een zeer lokaal verschijnsel is. Zoo in het Zuiden der 
Sulu-Zee, waar de Siboga in twee trekken in 270 en 1270 M. diepte niet minder 
dan 32 soorten. van diepzeekoralen vischte; ook bij de Kei-eilanden werden 
gronden aangetroffen waar de vertakte diepzee-koraal Amphihelia in zulke massa’s 
optreedt, dat er als het ware diepzee-koraalbanken aanwezig moeten zijn. 
Al mogen de levensvoorwaarden meer of minder gunstig zijn, vast staat, dat 
ook in de allergrootste diepten van den Archipel nimmer dierlijk leven ontbreekt, 
al is het dan ook beperkt. Zoo bracht de „Siboga” uit 4391 M. diepte, in 1650 
K.G. opgehaalde stijve modder verborgen, verscheiden soorten van Foraminiferen, 
glassponzen, Crustaceen, kokerwormen en de 20 cm. lange Gephyree Hamingia 
sibogae Sluit., waarvan de naaste verwante slechts in de arktische zeeën in ondiep 
water leeft, naar boven. Nu liggen de allergrootste diepten van den Archipel in 
afgesloten bekkens, waardoor de levensvoorwaarden voor dieren ongunstiger 
schijnen dan elders in de diepzee. Hiervoor zij er aan herinnerd, dat deze overal 
ongunstig zijn. Op de voedselschaarschte werd reeds bij herhaling gewezen, zoo 
ook op het ontbreken of terugtreden van vegetabilisch voedsel. Hierin, alsmede 
in de bestendige duisternis en in den hoogen druk, die immers met elke 10 M. 
diepte om een atmospheer toeneemt, meende men in vroegere tijden de onmoge- 
lijkheid voor dieren te moeten zien om in groote diepte te kunnen leven. Wij 
weten thans beter; wij weten, dat de hooge druk der waterkolom, waaronder de 
