De zee als woonplaats (Oikumene) voor planten. 253 
mentair is aan de kleur der stralen, die tot een gegeven diepte doordringen. 
Hieruit blijkt tevens, dat de diepte waarop algen voorkomen afhankelijk is van 
het licht. Elke alg heeft een optimum van licht waarbij zij het best groeit en daar- 
naast een maximum en minimum, zijnde de uiterste grenzen waarbij zij in leven 
blijft. De optima liggen bij de verschillende algen zeer ver uit elkander. 
De afstand tusschen de uiterste grenzen, waarop algen van af het strand tot op 
een zekere diepte voorkomen, werd door KjELLMAN in zonen verdeeld; hij noemde 
de strook land, die bij eb bloot komt, de litorale zone, de daaropvolgende, tot 
40 M. diepte, de sublitorale zone, en de zone die dan volgt de elitorale, welke echter 
van minder belang is voor de algologie omdat daarin betrekkelijk zoo weinig algen 
voorkomen. De grootste diepte waarop de Siboga slechts stukjes levend Lithotham- 
nim ophaalde, was 120 M. BERTHOLD vond te Capri in den golf van Napels nog 
een tamelijk rijke algenflora op een diepte van 120—130 M. Bovendien onder- 
scheidde LORENZ nog een supralitorale zone, die alleen aan het spatwater bloot 
staat, dat de golven bij storm of branding tegen de rotsen doen opstuiven. 
De algen, die in deze zonen gevonden worden, hare verspreiding en hare 
kleur komen later uitvoeriger ter sprake. 
Naast het licht oefent de femperatuur op den groei der algen in het algemeen 
een grooten invloed uit; in den Archipel is deze invloed zeer gelijkmatig, daar 
de temperatuur van het zeewater aan zulke kleine schommelingen onderhevig is. 
De periodiciteit van den algengroei, die in gematigde en koude zeeën met hare 
zomers en winters, zoo opvallend is, schijnt in de indische zeeën door de moes- 
sons te worden geregeld. Door SVvEDELIUS is nl. voor de riffen om Ceylon een 
uitgesproken periodiciteit aangetoond. De Siboga, rusteloos stoomende in onzen 
Archipel van eiland tot eiland en van rif tot rif, had geen gelegenheid zich met 
vragen bezig te houden, die een langer verblijf op dezelfde plaats vereischten. 
Wel werden op de markt te Makassar bosjes Caulerpa gekocht, die later in het 
jaar vergeefs gevraagd werden. De inlandsche visscher antwoordde op de vraag 
naar deze algen, die een geliefkoosd gerecht zijn, dat zij er niet meer waren. Dit 
wijst op eene periodiciteit in den groei dezer planten, doch van welke factoren 
deze periodiciteit afhankelijk is, kon niet worden nagegaan. Mogelijk raken de 
planten met den westmoesson onder het zand bedolven, want bij de uitmonding 
der Maros-rivier, waar deze Caulerpa’s door de visschers verzameld worden, 
groeien zij in het zand. 
De periodiciteit waargenomen voor de riffen van Ceylon, afhankelijk als zij 
is van den westmoesson, is echter niet afhankelijk van de femperatuur maar 
van de beweging van het water. De hooge temperatuur van het zeewater is zeker 
„mede een der oorzaken, dat algen in den Archipel en in de tropische zeeën in 
het algemeen voorkomen, die in koude zeeën ontbreken, tevens ook, dat men 
in koudere streken algen van grooten omvang vindt, die in de tropen gemist 
worden. Voor de temperatuur geldt hetzelfde als voor het licht: nl. dat elke alg 
een optimum, maximum en minimum grens heeft. De algen, die in den Archipel 
bij eb op het rif droog liggen, staan dan zeker aan het maximum van warmte 
en- directe bestraling der zon. bloot, dat zij kunnen verdragen. 
