254 Biologie der Zee, 
De invloed der beweging van het water uit zich voornamelijk door den 
golfslag. Is deze krachtig, zooals in den westmoesson, dan zal hij nadeelig zijn 
voor de flora, die zich bij kalmen oostmoesson op de riffen heeft ontwikkeld. 
Bij de behandeling der periodiciteit kwam reeds het artikel van SvEDELIUS ter 
sprake, waarin deze onder invloed van den westmoesson, een geheel andere 
flora op de riffen om Ceylon zag ontstaan, als tijdens den oostmoesson daar 
aanwezig was. Dergelijke verschijnselen zullen ook in onzen Archipel zijn waar 
te nemen, doch de Siboga vertoefde hiervoor niet lang genoeg op eenzelfde plek. 
Langs de Zuid-Oostkust van Timor werden groote strandriffen aangetroffen met 
eene zeer arme algenflora. Maar tevens werd opgemerkt, dat de rotsen langs de 
kust voor het meerendeel aan hun voet door de zee uitgehold zijn; waarschijnlijk 
zullen de zware golven, die op deze kust komen aanrollen, mede oorzaak dezer 
algenarmoede zijn. Deze veronderstelling wint aan waarschijnlijkheid door de ont- 
dekking van een rijk algenveld in de baai van Noimini aan de Zuid-Westkust van 
Timor, want deze baai is door de vooruitspringende kaap Batu putih voor het 
geweld der golven beschut. 
Evenzeer oefent de golfslag als branding invloed uit op den algengroei door 
het spatwater, dat zij langs de rotsen doet opstuiven en waardoor het bestaan 
van algen op die plaatsen mogelijk is. Nergens in de tropen vindt men die 
breede, horizontale gordels van Fucus- of Laminaria-soorten, die van gematigde 
en koude zeeën bekend zijn en juist een krachtige waterbeweging met rijken 
toevoer van zuurstof behoeven. 
Stroomingen, b.v. een getijstroom kan ook reeds voordeelig zijn voor de 
ontwikkeling van algen door den toevoer van frisch zuurstofhoudend water. Zulke 
stroomen zijn tevens bevorderlijk voor den groei van Lithothamnium-banken, zoo- 
als later zal uiteengezet worden. 
De marine algentlora is afhankelijk van het zoutgehalte van het water. Waar 
groote hoeveelheden zoetwater in zee stroomen; verandert met het zoutgehalte ook 
tevens de marine flora: kalkalgen, roode en bruine wieren schuwen het zoet- en 
brakwater ten zeerste en alleen eenige groene en blauwe wieren komen talrijk 
in brakwater voor. 
Met de rivieren worden echter ook groote hoeveelheden slib aangevoerd, 
dat op den bodem bezinkt” De invloed, dien de bodem op algengroei kan 
uitoefenen zal afhangen van zijnen aard, of hij bewegelijk of vast is. Een be- 
wegelijke bodem is arm aan algen. Trouwens elke Nederlander, die zich om 
de zeeflora bekommert, weet hoe arm zijn vaderlandsch zeestrand aan algen is, 
hoe die alleen daar voorkomen, waar dijken of zeeweringen de kust verdedigen, 
waar dus een vast steunpunt ter beschikking der planten bestaat. Hetzelfde geldt 
in hoofdzaak ook voor de tropen, al komen hier enkele vormen voor, die zich 
als de Caulerpa’s door hun langen wortelstok — om deze term ook voor algen 
te gebruiken — en vele fijne wortels in het slib of het koraalzand kunnen hand- 
haven, òf wel, dank zij één grooten bundel fijne wortels, zooals Halimeda en Avrain- 
villea, die zich in het koraalzand vasthechten en dan gezamenlijk een grooteren 
of kleineren knol vormen. Maar deze soorten zijn verreweg in de minderheid 
