262 Biologie der Zee. 
banken in onzen Archipel aangetroffen (Fig. 1). Bij springeb liep zelfs te Haingsisi 
bij Timor een dergelijke bank tijdens het verblijf der Siboga bij dit eiland droog, 
zoodat de bank kon worden gephotographeerd. De bodem was bedekt met tal- 
looze roode knollen van Lithothamnium erubescens f. Haingsisiana Fosl. en loo- 
pende over de bank kon het niet anders of vele der knollen werden verbrijzeld. 
Professor WEBER beschrijft in zijn reisverhaal der Siboga hoe deze knollen, die 
rondom rood gekleurd zijn, door de getijen zachtjes heen en weder moeten ge- 
rold worden, daar anders die zijde van den knol, die op den bodem rust, zou 
afsterven en wit worden. Doch deze beweging moet langzaam en voorzichtig 
geschieden daar vele dieren en planten op de Lithothamnium-knollen voorkomen, 
die bij een ruwe beweging zeker losgescheurd zouden worden. Ook kan men 
zich bij het zien van een dergelijke bank gemakkelijk voorstellen hoe, door de 
beweging van het water, algenknollen van het oppervlak der bank worden wegge- 
rold naar dieper water, waar zij zullen bijdragen tot vergrooting van de bank. 
Dat Lithothamniën ook thans nog, even als in vroegere geologische tijdperken, 
een groote rol spelen bij de vorming van riffen en banken, werd hier duidelijk en 
het was der Siboga beschoren, 
op een der zeer vele stations, 
waar Lithothamniën met de dreg 
werden opgehaald — tot zelfs 
op eene diepte van 120 M. — 
ook levende vertegenwoordigers 
van een geslacht te vinden (Ar- 
chaeolithothamnium), dat door 
ROTHPLETZ van het jura tot het 
plioceen beschreven is. 
De Lithothamnium-knollen 
kunnen vrij dicht en rond zijn of 
vertakt, soms zoo fijn vertakt, dat 
het de verwondering opwekte, 
hoe een dergelijk, fijn, broos 
lichaam zoo gaaf boven had kun- 
nen komen met de dreg. En in 
welke ontzettende hoeveelheden 
werden zij opgehaald! De Lithothamnium-tormatie is in onzen Archipel de belang- 
rijkste algenformatie, die daar aangetroffen wordt. In een der kanalen, die de 
eilandjes omgeven, welke gezamenlijk Laag-Kei vormen, werd de zeer kleine 
Lithothamnium australe î. tualensis Fosl. in zulke hoeveelheden gevonden, dat 
men ook daar van een bank kon spreken. Opmerkelijk is het, dat op een der- 
gelijke bank ééne soort Lithothamnium in overwegende meerderheid voorkomt, 
hoewel andere soorten — zij het ook zeldzamer — niet ontbreken. In de gema- 
tigde en noordelijke zeeën is meestal ééne soort de opbouwer der algenbank, ja 
dit schijnt dáár-nog sprekender het geval te wezen dan in de tropen. 
Men kan zich voorstellen, dat bij een groote opeenhooping van knollen, de 
Fig. 2. Knol van Lithothamnium erubescens f. Haingsisiana 
Fosl. nat. gr. 
