294 Geologie. 
2. De vulkanische eilanden: Bali, Lombok, Soembawa, Flores, Solor, Adonara, 
Lomblem, Pantar, Alor, Kambing, Wetter, Roma, Dammar, Teon, Nila, 
Seroea, Manoek, de Banda-eilanden, de Siboga-bank met de Schildpad- en 
de Lucipara-bank, Goenoeng Api e.a., le geoanticlinaal. 
3. Het Savoe-bekken, de Wetter-trog en het Oost-Banda-bekken, met het 
Weber-diep; 2e geosynclinaal. 
4. De rij van niet-vulkanische eilanden: Soemba, Savoe, Rotti, Timor, Kisser, 
de Sermata-eilanden met Letti, de Babbar-groep, de Teminber-eilanden, 
de Kei-eilanden, Ceram, Ambon, Boeroe e.a. Deze reeks staat naar haar 
voornaamste eilanden bekend als de Timor-Ceram-reeks of de Timor- 
Ceram-boog; 2de geoanticlinaal. 
5. De Timor-trog, de Kei-trog, de Ceram-Aroe-trog, de Ceram-zee en de 
Soela-zee of het Noordwest-Banda-bekken; 3de geosynclinaal of voordiepte. 
Deze voordiepte is wel trogvormig, maar mag, zoo men WEGENER'S theorie 
der horizontale verschuiving van continenten, in dit geval van Australië 
aanneemt, niet een geosynclinaal genoemd worden. Op eenige diepte sluit 
de salische onderbouw van Australië zeker reeds tegen dien van den 
Timor-Ceram-boog aan en het is daardoor wellicht verklaarbaar waarom 
deze trogzee ongeveer overal dezelfde breedte heeft. 
6. Het Australische continent met het Sahoel-plat, de Aroe-eilanden en 
Nieuw-Guinee. 
De verhoudingen tusschen deze elementen zijn geïllustreerd in fig. 4, welke 
figuur een ideale doorsnede voorstelt van de Banda-zee naar Australië door het 
eiland Timor. 
De positie van de volgende diepzeebekkens wordt dus beheerscht door een 
Alor 
Banda ‚Wetter Timor 
Bekken Trog Timor Zee Sahoel Plat 
NNW LOEYHET 
[ Ln 
Maleische of Australasische Geosynetinaal 
Orogenetisch actief 5 Australisch Continent. Stabiel 
Fig. 4. Schematische voorstelling van de neogene en post-tertiare bodembewegingen in het oostelijk 
deel van de Maleische geosynclizaal. 
zeer waarschijnlijk thans nog voortdurende plooiing, die behoort tot het Alpiene 
plooiingssysteem en beschouwd mag worden als de zuidoostelijke uiterste voort- 
zetting van de plooiing van den zoogenaamden Birma-boog (zie diepzeekaart en 
kaart III): 
a. in het westelijk deel van de Maleische geosynclinaal: 
1. Het Andamanen-bekken. 
2. Het Mentawei-bekken, diep 1671 M., en overeenkomstig gelegen troggen. 
