296 Geologie. 
verklaard worden, zoo men de hypothese aanvaardt, dat de orogenetische bewegingen 
in de plooiingsbogen in die zee ook thans nog voortgaan in het algemeen in 
dezelfde richting, waarin zij ook in tertiairen (neogenen) tijd tot uiting kwamen. 
Het geologisch onderzoek op den eilandboog Timor-Ceram heeft daar, met name 
op de eilanden Timor, Babbar en Ceram een beweging, zich uitend door het op- 
treden van overschuivingen van aanzienlijk bedrag '), in centrifugalen zin gerekend 
van uit het Centrale Banda-bekken doen kennen, dus een beweging van den 
gebogen geoanticlinaal in de richting van zijn voorland®). Dat voorland is 
Australië in den ruimeren zin, dus met inbegrip van de Sahoel-bank met de Aroe- 
eilanden en Nieuw Guinee, waarvan de kustlijn aangegeven wordt door de tegen- 
woordige isobaath van 200 M. Men moet aannemen, dat dit plooiingsproces met 
beweging van de anticlinale assen in dezelfde richting ook thans nog plaats heeft, 
en de tegenwoordige ligging, den bouw, en de rangschikking der eilanden in 
den plooiingsboog beheerscht heeft. 
In de eerste plaats heeft dit ten gevolge gehad, dat de eilanden in iedere 
reeks met name op de plaatsen, waar deze een sterke kromming maakt, ver uit 
elkaar staan en daar dus niet alleen door diepe, maar ook door zeer breede 
straten van elkaar zijn gescheiden. Dit is bijv. het geval ten Oosten van het 
diepste oostelijk gedeelte van het Banda-bekken, dus juist oostelijk van het 
Weber-diep, waar bijv. de afstand tusschen de groep der Kei-eilanden en de 
Jamdena-groep, die beiden op denzelfden anticlinalen onderzeeschen rug zich ver- 
heffen, 110 K.M. bedraagt. 
Immers komen anticlinale plooiassen bij hun ontwikkeling en centrifugale 
beweging op krommen van toenemend grooteren straal te liggen en zullen daar- 
door steeds meer ruimte innemen, waardoor rekspanningen in de richting dier 
assen zullen optreden. Door zulk een rekspanning behoeft de samenhang in de 
plooi niet verstoord te worden op een zekere diepte waar de gesteenten onder 
hoogen’ druk plastisch kunnen gedeformeerd worden; dichter bij de oppervlakte 
der aarde echter zal het bovenste gedeelte van den anticlinalen rug der plooi 
verbroken worden in stukken van verschillende grootte, die door gapingen van 
elkaar zullen gescheiden zijn. Deze stukken of blokken zullen dan bovendien, 
wat hun stand ten opzichte van elkaar betreft, over grootere of kleinere afstanden 
kunnen worden verschoven. Op die wijze zal op een submarien zich vormende 
gebogen plooi een onregelmatig gekromde rij van eilanden kuunen ontstaan, min 
of meer gelijkend op de reeksen van eilanden die de Banda-zee naar het Oosten 
begrenzen, welke eilanden dan van elkaar zullen zijn gescheiden door gapingen 
of straten van uiteenloopende en allicht groote diepten, door welke niet zelden 
transversale of diagonale verschuivingen verloopen *). 
1) G. A. F. MOLENGRAAFF. 31, p. 689. 
2) H. A. BROUWER. 5. p. 768 en volg. 
3) In straat Soenda is het westelijk deel van Java meerdere tientallen kilometers naar het 
Zuiden verschoven ten opzichte van Zuid-Sumatra. Soortgelijke verschuivingen komen in vele 
straten voor en hun bedrag is gemiddeld grooter naarmate de kromming van den plooiingsrug 
sterker is. Zie H. A. BROUWER. 11. p. 1154. 
