Opgeheven koraalriffen en rifpantsers. 315 
vlakken bodem en middelmatige diepte omsluiten. Men mag echter aannemen, dat 
net bekende Funafuti-atol, deel uitmakend van de Ellice-eilanden in den Pacifischen 
Oceaan, waar de rifkalk tot op een diepte van 339 M. beneden den zeespiegel is 
aangetoond, gevormd ís door dalingen van het land ten opzichte van den zee- 
spiegel van veel grooter bedrag dan plaats hebben gehad na afloop van den ijstijd. 
Waarschijnlijk bezit dit atol een thans geheel verzonken kern van vulkanisch, 
simatisch msteriaal, die zich eens als een eiland, door kustriffen omgeven, boven 
den zeespiegel verhief en sinds dien door isostatische ineenzinking, zooals op 
pag. 312 sub 2 bedoeld, tot diep onder den zeespiegel is gezonken. Dit atol is 
dus niet door den invloed der schommelingen van den zeespiegel gedurende en 
na afloop van den ijstijd ontstaan, maar is tengevolge van die bewegingen alleen 
vervormd en heeft er zijn tegenwoordigen toestand aan te danken. 
Opgeheven koraalriffen en rifpantsers. 
De opgeheven koraalriffen of rifpantsers verraden steeds met zekerheid een 
opwaartsche beweging van de kusten ten opzichte van den zeespiegel. 
Wanneer, wat gewoonlijk het geval is, een kust zich niet voortdurend even 
snel, maar periodiek sneller en langzamer, misschien zelfs met rustpoozen of 
kleine tegengestelde bewegingen, opwaarts beweegt, zal zich dat door de aan- 
wezigheid van terrassen, die ieder voor zich een periode van langzame beweging 
of stilstand markeeren, verraden. Ieder terfas is uit den aard der zaak oorspronkelijk 
horizontaal of zwak zeewaarts hellend; niet-horizontale terrassen moeten door 
latere bewegingen ') uit hun oorspronkelijken horizontalen of zwak zeewaarts 
hellenden stand zijn gebracht. Dicht op elkaar volgende terrassen tegen een land- 
glooiing gegroeid kunnen tot een samenhangend rifpantser aaneensluiten, waarin 
de oorspronkelijk horizontaal aangelegde terrassen niet meer te onderscheiden zijn - 
en dat dan als geheel den indruk kan maken. van een enkele schuine rifbank, die 
voor een sterk hellend terras zou kunnen worden aangezien. 
Terwijl men, waar opgeheven riffen voorkomen, veilig tot opwaartsche be- 
weging van het land mag concludeeren, zou het gevaarlijk zijn uit het ontbreken 
daarvan steeds stilstand of daling van het land af te leiden. Waar over groote 
afstanden ieder spoor van opgeheven riffen ontbreekt, zal de conclusie wel juist 
zijn, maar waar het kleinere gebieden geldt, is voorzichtigheid geboden. Immers is 
het vooreerst mogelijk, dat strandriffen en dus ook opgeheven riifen daar niet tot 
ontwikkeling zijn gekomen door een van de hierboven reeds genoemde algemeene 
oorzaken, die de ontwikkeling van koraalriffen belemmeren. Voorts dient men te 
bedenken, dat riffen, eenmaal boven de strandlijn opgeheven, gemakkelijk een 
prooi worden van de chemische en mechanische vernielende werking van het 
water. Opgeheven rifterrassen en rifpantsers zijn betrekkelijk tegen denudatie niet 
sterk weerstandbiedende vormingen. 
“ 1) Zulke vervormende bewegingen kunnen reeds plaats hebben, voordat de opwaartsche 
beweging, die achtereenvolgens terrassen uit zee doet oprijzen, beeindigd is. 
