De bezinkingen in de zeeën met onrustig bodemrelief. 341 
Kalkorganismen ontbreken geheel. In de tabel en op kaart VIl is deze afzetting 
als Radiolariën-slib aangegeven. 
4. Diepte 4860 M. Fijne kleiachtige bruine modder. Terrigeen, vulkanisch 
slib. Het monster bevat veel minder organismen dan de beide vorige. Kalk- 
organismen ontbreken geheel. Radiolariën en sponsnaalden komen vrij talrijk voor, 
terwijl slechts één Diatomee werd gevonden. In de tabel en op de kaart als 
ontkalkt diepzeeslib aangegeven. 
5. Diepte door van SIEDENBURG geschat op 7200 M., maar volgens de loo- 
dingen van de Siboga in werkelijkheid omstreeks 4428 M. Witte of lichtgrijze 
zachte modderachtige klei. Terrigeen slib met spaarzame organismen. Foraminife- 
ren ontbreken geheel. Radiolariën, Diatomeën en sponsnaalden zijn in kleine hoe- 
veelheid aanwezig. In de lijst en op de kaart bij ontkalkt diepzeeslib ondergebracht. 
Het geheele aantal soorten van mikroskopische organismen, door HARTING 
in die gronden gevonden, bedraagt 52, welke aldus verdeeld zijn: 
Sd Dipte Foraminiferen. Radiolariën. Diatomeën. Spongiaeën. 
2 2160 1 14 4 6 
3 3690 0 14 4 10 
4 4860 0 4 1 3 
5 7200 0 2 2 1 
HARTING vestigt er de aandacht op, dat op groote diepten Foraminiferen 
ontbreken, wat ook EHRENBERG reeds bij monsters uit den Atlantischen Oceaan 
had opgemerkt. Hoewel hij terecht EHRENBERG's verklaring, die berust op de 
meening, dat al deze organismen zouden geleefd hebben waar hun overblijfselen . 
thans worden gevonden, verwerpt, kan toch HARTING's verklaring, dat de Fora- 
_miniferen niet op groote diepte zouden voorkomen omdat hun schalen brozer 
zijn dan die der kiezelorganismen en daarom vervoer van af de plaats waar 
zij leefden, die HARTING terecht zich aan de oppervlakte der zee dacht, naar 
die groote diepte niet zouden hebben kunnen verdragen, niet bevredigen. 
De Challenger heeft in de jaren 1874 en 1875 op 26 stations binnen of 
zeer nabij de grens van den Nederlandsch Oost-Indischen Archipel loodingen 
verricht en bodemmonsters verzameld. 
De Challenger kwam den Archipel in het jaar 1874 binnen van uit de Torres- 
straat, ging daarna door de Arafoera-zee, langs de Aroe- en de Kei-eilanden, 
door het Oost-Banda-bekken, door het noordelijke deel van het Centrale Banda- 
bekken langs de Banda-eilanden en door Straat Manipa naar het Batjan-bekken, 
en van daar door het Celebes-bekken en het Soeloe-bekken naar de Filippijnen; 
in het jaar 1875 ging zij van de Filippijnen weder door het Soeloe-bekken en 
door het noordelijkste deel van de Celebes-zee naar de Talaut-eilanden en van 
daar eerst oost- en daarna zuidwaarts naar de Humboldt-baai om van daar in 
oostelijke richting het gebied van den archipel te verlaten. 
In de tabel tegenover bladzijde 344 zijn de resultaten weergegeven van het 
onderzoek, door MURRAY en RENARD'!) uitgevoerd van de bodemmonsters van 
1) J. MURRAY and A. F. RENARD. 37. 
