De bezinkingen in de zeeën met onrustig bodemrelief. 345 
Evenwel is m.i. de uitspraak van BöGaiLp, dat zuiver pelagische afzettingen 
in het geheel niet in de bekkens van den Oost-Indischen Archipel voorkomen !), 
te sterk en in strijd met zijn eigen mededeelingen. Om een voorbeeld te 
noemen: op pag. 13 vermeldt BöaaiLp, dat hij de grens tusschen blauw of 
vulkanisch slik eenerzijds en Globigerinen-slib anderzijds daar trekt, waar het 
gehalte van de afzetting aan koolzure kalk als schaaltjes van Globigerinen 
meer dan 30°/, bedraagt. Dat is dus dezelfde methode, die MuRRAy en RENARD 
hebben toegepast. Deze noemen een afzetting met meer dan 30°/, CaCo, in den 
vorm van pelagische organismen een zuiver pelagische; waarom is dan de 
Globigerinen-slib van BöaaiLDp, die juist volgens dezelfde beginselen, die bij 
MURRAY en RENARD als toets dienden, als zoodanig is onderscheiden, nief zuiver 
pelagisch? BögaiLD's uitspraak zou nog begrijpelijk zijn, indien de monsters 
van Globigerinen-slib van de Siboga, wat hun kalkgehalte betreft, zich zeer wei- 
nig boven de grenswaarde van 30°/, verhieven, maar ook dat is niet het geval. 
Immers uit de lijst door BögaaiLp samengesteld®) blijkt, dat de monsters van 
Globigerinen-slib van de stations 69, 151, 159, 171, 227, 229, 254 en 256 resp. 
64, 69.2, 64.8, 64.2, 66.8, 76.2, 81.4 en 70.3°/, CaCo, bevatten, dus zeer rijk 
zijn aan koolzure kalk, wat hier wil zeggen zeer rijk aan Globigerinen. Van de 
27 monsters van de Siboga, die Böcaup tot Globigerinen-slib rekent, hebben 
13, dus ongeveer de helft, een gehalte aan koolzure kalk, dat hooger is dan 50®/,. 
Deze zijn dus rijk aan Globigerinen en tevens arm aan terrigene bestanddeelen. 
Ik geloof, dat deze cijfers wettigen de uitspraak van BöagiLp, dat in de min of 
min of meer afgesloten zeeën van den Oost-Indischen Archipel geen zuiver pela- 
gische afzettingen voorkomen, als onjuist ter zijde te stellen. 
Wel mag men met BöGGiLDp zeggen, dat de pelagische afzettingen der bekkens 
van den Oost-Indischen Archipel nergens zoo arm aan terrigene bestanddeelen 
zijn, als bij pelagische afzettingen uit vèr-landsche gedeelten der open oceanen 
het geval pleegt te zijn. Î 
Wat de afzettingen ieder afzonderlijk betreft, zij het volgende vermeld: 
Blauw slik en Vulkanisch slik. BöaaiLp heeft het onderscheid tusschen deze 
twee terrigene afzettingen, dat bij MURRAY en RENARD niet scherp was aangegeven, 
scherper omlijnd en van de terrigene afzettingen alle, wier minerale bestand- 
deelen uitsluitend of overwegend van vulkanischen oorsprong zijn, tot vulkanisch 
slik gerekend, en de overige blauw slik genoemd. In den Oost-Indischen Archipel 
is op 37 stations blauw slik gevonden, nl. op 7 van de Challenger, 2 van 
de Gazelle, 21 van de Siboga en 7 van de Valdivia. Vulkanisch slik komt op 
33 stations voor, te weten op 1 van de Cachelot, 2 van de Challenger, 5 van 
de Gazelle, 22 van de Siboga en 3 van de Valdivia. 
Groen slik d.i. blauw slik, dat groenachtig is gekleurd door een aanmerkelijk 
gehalte aan glaukoniet, wordt slechts door de Challenger vermeld van stations 
op het Sahoel-plat en van één station buiten de plat-zeeën aan den noordwestrand 
van het Celebes-bekken. BögGiLp, die groen slik in zijn typischen vorm bij geen 
1) O. B. BöaaiLDp 4 pag. 2. 2) O. B. BögaaiLp 4 pp. 4—7. 
